Erkek arkadaşın sana ne yaparsa, onu asla affetmezsin?

Affetmek, iyileşmeye doğru atılan önemli bir adımdır; bir ışık patlamasıdır. Estetik zevk kadar gerçektir ve kesindir; zayıf ya da narin değil, saydam, parlak ve güçlüdür. Aynı o iki kolunu birden açarak bütün mızrakları kendi vücudunda toplayan adam gibi yetişkin olabilmenin göstergesidir. Ama masumiyet bir incinmenin ayırdına varamaz ve işte bu yüzden tüm o berbat özlü sözler doğrudur. Masuma yapılan kötülük affedilemez çünkü masum, kötülük olduğunu anlayamadığı şeyi affedemez. Ben bunu da doğal gelişimimizin küçük bir parçası olarak düşünüyorum. Sanırım evrenin doğası gereği yetişkinin güçlü ve parlak eylemi bir yarayı iyileştirir ve o yaranın izi sadece bugünden değil, gelecekten de silinir. Sürekli kanayıp iltihap toplayabilecek o yara zaman içinde sağlıklı bir doku haline gelir; burada oynanan oyun ise o yaranın hiç açılmamış varsayılmasıdır. Ama masum olan bunu nasıl anlayabilir ki?