GERÇEKTEN GÖRÜŞLERE İHTİYACIM VAR YARDİMCİ OLURSANIZ SEVİNİRİM?

Arkadaşım olarak gördüğüm biri bana açılmıştı bende şaşırıp reddetmiştim ama asla düşman olmamıştık ben biriyle tanışıp sevgili oldum o hala beni seviyordu belli ediyordu aynı siniftaydik çünkü sürekli gözümün önündeydi daha sonra sevgilim varken onla konuşmaya başladık ama böyle sadece beni sevdiğini anlatıyordu dinliyordum başta böyleydi snaki çok ihtiyacım vardı onun konuşmasına konuşmadan duramaz olduk böyle olunca biseyler hissetmeye başladım ilişkim bitti zaten ama ilişkim bitince beni sevenle beraber olamadım çünkü içimde anlam veremedigim bı telaş oldu biseyler engelledi bu yüzden ona çok acı çektirdim beni senelerce bekledi hicbi zaman ona gidemedim ama onu dusunmeden duramadim bu süreçte konuştuğum ve sevgilim oldu hepsini gördü bildi sustu ve bir buçuk senedir hiçbir şekilde konuşup görüşmedik ama bir an çıkmadı aklımdan psikolojik sorunlar yaşadım onu düşünmekten asla gidemedim ilestisime gecemedim üzerim diye korktum onu seviyorum son aylarda görüyoruz birbirimizi ama ses seda yok gözlerine bakınca tuhaf oluyorum içimden bunca zamandır onu düşündüğümü söylemek geliyor korkuyorum kendimden onu uzmiycegimden artık uzun uğraşlar sonucu emin oldum ama cesaretim yok araya zaman girdi çekiniyorum benim için çok canı yandı çok üzüldü bunları unutamıyorum sizce ne yapmalıyım siz erkekler özellikle ne yapardınız böyle bişey olsa kabul eder miydiniz beni?