Yaşıyorum hala seni dedinizmi?

Bilmiyorum belki benden kaynaklı bir durum ama bir çok kez söyledim bunu. Giden gitmiştir gittiği gün bitmiştir gibi beylik laflar hiç bana göre olmadı. Biten ilişkilerimde karşı tarafın da benzer şekilde hissettiğini bilmek bazen bana garip bir haz bile verdi.
Şairlik damarım tuttu bir kaç mısra karalayarak anlatmak istiyorum içimden gelenleri.

Ayrılmakta sevdaya dair diyordu bir şair, biteceğini bilircesine bir gün her ilişkinin

Ve ne kadar sürerse sürsün içimde bitirmeden başlamadım hiç, bir diğerine
Ve belki de bu nedenle hiç kıyaslamadım birini diğeriyle sevdamın
Pişmanlıklarım da oldu benim, ama pişman etmedim çoğu zaman
Belki de aşkı sevdim, aşık olmayı, aşkı yaşamayı ve yaşatmayı sevdim
Ama hep bendim, sevgide fedakar olan, zor durumda sevmenin asilliğine inanan.
Nadide bir çiçek gibidir hüzün, her mevsim açar, açar da hep kekremsi kokar
Her ayrılıktan sonra gerektiği kadar içimde yaşadım ve yaşattım hüznümü
Ama hiç susuz bırakmadım yeterince suladım gözyaşlarımla
Çünkü ayrılıklarımın ardından ağladım çoğu zaman, içimdeki çocuğu teselli edene kadar
Belki de bundan bu kadar huzurluyum bunca ayrılığa rağmen
Aslında farkındaydım bitmeye mahkûm olduğunu sevdaların
Bitenin yasını tutmadım ama söküpte atmadım yaşanmışlıkları kalbimden
Her ayrılık bir hatıra kalsın istedim, kalsın ki bileyim nedir beni ben yapan..


Ee üstüne de Nejat Alp abimizden bu güzel parça gider. “Unutma Yanındayım”

Yanımda olanla yaşarım, giden benim için yoktur çünkü bende onun için yokum.