Giden keyfinden gitmiyor ve kalan, itmesine izin veriyorsa kalan pek de şikâyetçi değildir, diyebiliriz. (Başta olan gidene olur fakat sonrasında düzelir ve kalan yeni yeni anlar, isterse peşinden gider...)
Giden keyfine gitmişse olan kalana olur ve dur da diyemiyordur. (Başta olan kalana olur ama giden pişman olunca kalanın değerini yeni yeni anlar fakat geçtir...)
ikisinin de kendi içerisinde zorluğu ve kolaylığı var. kimse birden bire gitmeye karar vermez artık sevmiyor değer vermiyor ya da tek başına mücadele ediyordur yorulmuştur belki mutlu değildir.. Bu süreç oldukça yorucu bir süreç neticede.. Ve kalana gelince.. belki o birisinin onu sevmesinin rahatlığı ve şımarıklığıyla hareket etmiş ve onun hiç gitmeyeceğini düşünerek ona karşı ilgi alaka göstermemiş kıymet bilmemiş olabilir ya da gerçekten çaba göstermemiştir bu ilişki için buda zor bir durum.. ayrılık sonrasında kalanın kendisini suçlaması her zaman olmuştur
velhasıl gidene de zor kalana da.. hayatta kolay bir şey yokki.
Kalmak kabullenmektir, Gitmek kacış oldugu icin kendince hakli sebeplerin olması gerekmektedir. Kalmak her zaman o acıyı hissetmektir.. Acı cekmek özgürlüksee Özgürüz ikimiz de 🐝