Birini kendinize aşık etmek için uğraştınız mı hiç?

Bir ara çok çabaladım ama sonra ben zorladıktan ne anlamı kalacak ki diye düşündüm. Sonra tabi evin içinde, 'seni uzaktan sevmek aşkların en güzeli' isimli şarkıyı dinleyip ağlamalar.. 😅 Sonra çok aklıma gelmemeye başladı :) "Baharda kışı, kışında baharı özler insan. Ne uzaksa onu özler. Kavuşmak şart mı? Boşver! Bazı şeyler yokken de güzel..." diyor ya şair.. O misal işte

Yok ben hep platonik sevdim. Sessiz sessiz, rahatsız etmeden.
Gülben'e bayılıyorum bu arada. Esat ona "seni sevmiyorum" dediğinde onunla birlikte ağlamıştım, bence Safiye'de üzülmüştü Gülben'e.
Safiye keşke bu kadar saklamasa duygularını.
Gülben'i reddeden Esat'ın Gülben'e aşkını nasıl itiraf ettiğini de izleyeceğim bu arada..
Bayram'a şimdi daha çok üzüldüm.
Gülben'i en çok o hakediyor

Hayır, ama bir gel bir git yapan karşı tarafın bir şey hissettiğini varsayarak uğraştığım olmuştu. Reddeden insan nettir, en güzeli yoluna bakmak.

Hayır hiç uğraşmadım bana aşık olmak isteyen ben çaba sarf etmeden de aşık olabilir sjsjjs aşk meşle uğraşamam

Duygular kendiliginden olur zorla birini sevemezsin sevdiremezsin

Uğraşmadım desem yalan olur ama cocuktum. Şimdi çok manasiz

Uğraşmam, aşık olmak isteyen olur istemeyen olmaz. İsteğe bağlı bu işler.

Yaa gülben minik üzümlü kekim... yok ya kimse için uğraşmaya değmez tecrübe ediniyosun zaten zamanla

Uğraşmakla kimsenin birine aşık olacağına inanmıyorum o yüzden hayır

en son uğraşacağım şey. etkilemek için ekstra çaba sarfetmem

Sevsin, çok sevsin diye çabalamışlığım var. Gereksiz, mevzu içsel. Müdahalesiz olanı makbul.

Uğraşmadım, uğraşmam. Sevmeyene ayıracak vaktim yok çünkü kimse bulunmaz hint kumaşı değil.

Hiç o kadar gurursuz olmadım kimsenin gönlüne zorla girmeye çalışmam