Hayatı boyunca eli kız eline değmemiş bir erkek hakkında ne düşünürsünüz?

Belki sormam yarın

Bulamam sanmıyorum

Bilmem sen ne düşünüyorsan onu yaz

Temiz ama şanssız

32 yaşındayım bu yaşıma kadar hiç kız arkadaşım sevgilim olmadı hiçbir kızla tanışamadım buluşamadım çıkamadım ben utangaç çekingen içime kapanık asosyal sessiz özgüvensiz biriyim dış görünüş olarak da zayıfım kızlar bana bakmaz beni sevmez sanmıyorum

Ben kendimi sevsem de sevilmem çocukluğumdan belli dışlanan ezik görülen biriyim dış görünüş olarak zayıfım bu hiç değişmedi bu yaşıma kadar hiç kilo alamadım zayıf bir yapım var ayrıca kişilik olarak da çekingen utangaç içime kapanık sessiz biriyim ve çocukluğumdan belli bu durumda hiç değişmedi yani demekki yapım böyle benim bu yaştan sonra da değişeceğimi pek sanmıyorum utangaç çekingen içime kapanık sessiz asosyal özgüvensiz zayıf yaşamaya mahkumum

Benim sevilecek bir tarafım yok sevilmeyi hiç hak etmedim eğer etseydim 32 yaşına kadar seven olurdu evet özgüven sonradan kazanılır ama ben kazanamadım çünkü hep çekingen utangaç sessiz içime kapanık asosyal yaşadığım için açılamadım kapanık kaldım bu durumda da özgüvensiz kaldım ayrıca evet çok zayıf olduğum için kızlardan utanan çekinen biriyim dış görünüşten direk kaybediyorum bence hiç bakan beğenen kız bile olmadı

Benle hiçbir kız evlenmez evde kaldım

Kızların bakacağı beğeneceği hoşlanacağı seveceği isteyeceği bir erkek değilim

Bu yaşıma kadar olmadıysa bu yaştan sonra da olacağını pek sanmıyorum

Maddi durum ne alaka işsizim gençliğim tamamen işsiz parasız eve kapalı asosyal geçti ailemle yaşıyorum zaten ama ailemin durumu da iyi sayılmaz ben bu yaşıma kadar zaten yoklukla yaşadım alıştım maddi konuda hayalim beklentim hiç olmadı para umrumda bile değil

Anladım para için maddiyat için dış görünüş için sevecek kız hiç olmasın daha iyi