Sevgilimden nefret ediyorum ama bırakamıyorum da, nedendir?

9 aylık ilişkim var, başlarda seviyordum eminim ama sonra bazı hareketleri çok itici, çok ezik geldi soğudum. Acayip tiksiniyorum çocuktan. Ama bırakasım da yok. Buluşunca öylece onu izleyip içimden ne kadar ezik bir erkek olduğunu düşünüyorum. Neden baktığımı sorunca da gözlerine daldım diyorum. İnanıyor ve bu daha ezik geliyor daha irrite oluyorum. Eve gelince annem ve ablama dalgasını geçiyorum. Ama bırakmak da istemiyorum. Zevk veriyor sanki içten içe aşağılamak. Niye böyleyim. Linç yiyeceğim biliyorum ama elimde değil, ben de bilmiyorum sebebini