Gerçekten seven erkek sevdiği ile konuşmanın bir yolunu bulur mu?

Bilmiyorum belki bana özgü bir şeydir, belki genel bir özelliktir. Herhangi bir kızla konuşurken rahatız, kendimiz oluyoruz. Fakat gerçekten kalben hoşlandığımız bir kişiyle konuşurken rahat değiliz. Sabaha kadar konuşmak istersin ama karşısına çıkacak cesaretin yoktur. Utanırsın, karşındaki de seni seviyor belki ama sen utanırsın, heyecanlanırsın içinde hep acaba yanlış bir şey söyleyip kırar mıyım korkusu, acaba benle konuşurken rahatsız oluyor mu korkusu gibi saçma sapan hayal ürünü sorular falan işte. Uzaktan bakılınca özgüven eksikliği gibi görünse de sadece kalben sevdiğin bir kişiye karşı bu durum olması bu tezi çürütüyor