Sizce onu Allah'ın hediyesi gibi mi görmeliyim?

Bu zamana kadar bir çok kişiye niyetlendim ama her seferinde karşı taraf beni beğenmedi, istemedi. O kadar çirkin de değilim aslında güzelde sayılmam. Çok iyi adaylar vardı ama hiç bişi demeden irtibatı kestiler. Sonra o çıktı karşıma böyle aylar geçti ve sonunda sözlendik. Buraya kadar bi sıkıntı yok ama tabi görücü usülü olduğu için bana o kadar da düşkün olduğu söylenemez. Başlarda daha kötüydü. Yani bizde o birbirini gerçekten seven çiftlerin havası yok çok resmiyiz. Sizce bunlara takılmamak mı gerekir sorumluluk sahibiyse gerisi boş mu. Kimse beni beğenmediği bi bu çocukla yürütebildiğim için onu Allah'ın bi hediyesi olarak mı göreyim? Yoksa ilgisiz olduğu için yüzüğü atıyim mi (tabi ömür boyu evde kalmayı göze alabiliyorsam).