Başkasını seven/sevgili olan birisini, sevmek, bağlanmak, ne kadar etiktir?

Böyle birşeyi benim ne mantigim nede kalbim kabul eder. Ben ona karşı birsey hissettigimde hayatında kimse yoksa daha sonrasında birine karşı ilgi duyar birsey hissederse ve ben bunu anlarsam o kişiden ışık hızıyla uzaklaşıyorum şimdi bazı arkadaşlar konuşması kolay diyebilir ama bunu yaşadığım için söylüyorum ilk bir hüzün oluyor tabiki ama benim olmadığını ve olmayacağını kabul ettiğim birini unuturum ben kimsenin unutulmaz olduğunuda düşünmüyorum bir kişi unutulmuyorsa biz istemedigimiz için unutmiyoruzdur. Biz bizim olmayana bakarsak başkalarida gider bizim olana bakar bunu unutmayalım..

Bir insanın kendi değerini kendi elleriyle yok etmesi gibi bir şey. Çünkü böyle bir durumda insan kendisine olan saygısını dahi kaybedebilir.
O yüzden etik ya da ahlaki bulmuyorum ben de.

Bir de bir insanı çok yıpratan bir süreç. Bile isteye insan bu yolu seçmemeli. Eğer böyle bir sevginin içine düşmüşse de kendini kurtarmasını bilmeli.
Ne böyle bir sevgiyi ne de bu sevgiden bir beklenti içinde olmayı doğru bulmuyorum.