Kızım ve kızlardan hoşlanıyorum. Bu durumda ne yapabilirim?

Bebeğim, bir kız olarak hemcinslerinden hoşlanman çok ilginç, enteresan ve aykırı bir durum değil.. Öncelikle bunu kabul edip içselleştirmelisin.. Toplumun ne dediği değil, senin ne istediğindir en önemli olan..

Toplum her zaman en iyi ve doğruyu biliyor ve uyguluyor sanmak yanılgıların en büyüğüdür.. Toplum genellikle öğretilmiş ve öğrenilmiş davranış kalıplarını empoze eder ve uygulanmasını ister.. Yani, herkesin tek kalıptan çıkmış gibi aynileşmesini, benzeşmesini ister.. Ancak birey olmanın şartı, toplum kuralları ne derse desin, kişinin kendi bedeni ve ruhu ile uyum içinde olması ile mümkündür.. Bunun için de, her kişi kendi ruhunda duyduğu ihtiyaçları karşılamak ister.. Ayrıca, toplumun bu dayatmasına karşın, doğa ve yaşam farklılaşma üzerine kurulmuş ve bu farklılıklar hayatın ritmi ve güzelliğidir..

Şimdi senin ruhun bir hemcinsinden hoşlanıyorsa ve onunla olduğunda mutlu oluyorsa, buna karşı çıkıp illa ki, bir karşı cinse zorla ilgi duymaya çalışmak seni mutsuz edecektir..

O halde yapman gereken, bedenini de ruhunun arzularına uygun olarak hayatın doğal akışına bırakmak.. Eğer sen gerçekten kendi hemcinslerinden hoşlanıp onlarla mutlu oluyorsan, bırak kendini hayatın akışına ve kendin olmaya devam et.. Eğer zamanla, karşı cinsten çok etkilenip hoşlandığın biri de çıkabilir, o zaman onunla mutlu olup olmayacağına zaten senin bedenin ve ruhun seni uyarıp senin nasıl davranman gerektiğini ve yolunu gösterecektir..

Zira ben bu durumu yaşayan biriyim.. Şimdi birlikte olduğum sevgilimle tanışmadan önce, ben de kızlardan çok hoşlanırdım ve bir kızla da bir süre cinsel birliktelik yaşadım.. Bu yaşadıklarımdan da hiç bir zaman pişmanlık duymadım.. Bu deneyim bana hayatımda farklı bir tat, farklı bir duygu ve farklı bir anlam kazandırdı..

Şimdi de, çok mutluyum bir erkekle birlikte olmaktan.. Ve bu erkeği tanımak ve onunla birlikte olmak da bana müthiş bir enerji ve canlılık kattı ve onunla çok mutluyum.. Benim sana söyleyebileceğim son söz; Mutlaka herkes gibi olmak zorunda olmadığındır.. Ayrıca, bir çoklarının söyledikleri psikologa gidip yardım alman gibi sözlere de itibar etmemeni belirtmek istiyorum.. Seni ancak senin gibi olanlar anlayabilir.. Belki başkaları seni anlayışla karşılayabilir, ama ancak sadece o kadar işte.. Sadece anlayış gösterebilirler.. Gerçekten seni anlamaları çok zordur..

Hem ayrıca, kadınlar çok zarif , güzel ve hoş varlıklardır.. Kadınlardan sadece erkeklerin hoşlanacağı gibi bir kuralı kim koyabilir.. Biz kadınların da bu hoşluklardan yararlanmamız, erkeklerin pek işine gelmeyebilir.. Bunun nedeni de her güzelliğe kendilerinin sahip olmasını istemeleridir..

Öncellikle merhaba aynı durum bende de var. 15 yaşındayım ve hayatım gerçekten çok zor. Bu konuyu kimseye açamadım. Aşklarımı hep içimde yaşadım. Kimliğimden şüphelencekler diye hep bir korku ile yaşadım. Eşcinsellik bir hastalık değildir fakat ben hep suçluluk duygusu ile yaşadım ve en kötüsüde en yakın kız arkadaşıma aşık oldum. Tam 9 aydır ondan hoşlanıyorum. Ama elimden bir şey gelmiyor ne yazık kı :( O tabi benim durumumu bilmiyor ve erkek arkadaşlarını falan bana anlatıyordu benim içim parçalanıyordu çünkü bende onu deliler gibi seviyordum. Aramızdaki tek sorun cinsiyetimdi. Elimden hiç bir şey gelmiyor ne yazık ki. Öyle kötü bir durum ki Allah benimle aynı kaderi paylaşan aradaşlarıma yardım etsin. Onun için yapmadığım şey yoktu. Her şeyimden vazgeçtim ama onunla asla sevgili olamamak içimi acıtıyordu. Ona her baktığımda pişmanlık ve acı duyuyordum. Doğum günü sürprizleri olsun, pahalı hediyeler olsun her şeyi yaptım. Onu ondan daha iyi tanıyordum. Sanki Allah onu yaratırken benim de fikrimi almıştı. Ama onunla asla BİZ olamıcaktık. 10 yıl sonra o evlendiğinde cidden neler yaşıcağım bilemiyorum.