Kıskançlık krizi yaşayan insan, neden ağzına geleni söyler?

Sabırlı olmak ve onun güvenini kazanmak için çabalamak lazım. Kıskançlık krize dönüştüyse bunun içinde kötü olay var bazı kanıtlar var demektir. Karşındakinin hoşuna gitmeyen şeyleri inatla yapmak ona ve ilişkinize saygınız olmadığını gösterir. Kimse durduk yere delirmiyor. Bazı bencil insanlar kıskandırmayı sever ego tatmini için ve bu da zalimlik aslında. Kimse kimsenin duygularıyla oynamamalı. Çözüm basit- dürüst olmak.

Kıskançlık anında kontrolünü kaybetmeden , dozunu aşmadan davranışlar kabul edilir ama dediğim gibi kontrolünü kaybetmedigi sürece dozu aşmadan. Yerinde bir kıskançlıksa yoksa kafasında tasarladığı veya da çevrenin kışkırtması sebebiyle olan bir davranış değil.

Kıskançlık krizine girdiğinde bugün ağzına geleni söyleyen, yarın şiddette uygular. Üslubunu ve saygısını korumak zorunda. Evet kıskanabilir ama kıskanırken de insan haddini bilmeli. Aksi durum tahammül sınırlarımı aşar ki ben sabırlı bir insan değilim.

Sabırlı falan olamayız valla. Krizin adı bu yüzden kriz. Ben niye tutuyorum çenemi de o kendi götüne başına sahip çıkmıyor diye. Kusura bakılmasın efendim. O bana kıskançlığı yaşatıyorsa bende ona krizi yaşatır ağzıma geleni sayarım. En doğal hakkımdır

Ağzına geleni söylemek. Üslubunu kontrol etmeden konuşmak. Kendini bilen bir insan ağzına geleni söylemez, en öfkeli olduğu zaman da bile seviyesini korumayı bilir. Bir insan kıskanabilir ama kontrolsüz kıskançlık sergilemez. Kıskançlık krizi yaşayan bir insan ağzına geleni söylüyorsa eğer, onun kendi içinde yaşadığı bir değersizlik duygusu vardır, kendine güveni yoktur. Kıskançlık krizi yaşamanın çok sevmekle, paylaşamamakla bir ilgisi yok bence.🌺

Kıskançlık krizi güvensizlik belirtisidir bana göre. Ağzına gelenler de muhtemelen aklından geçenlerdir ve o anki öfke nedeniyle her şeyi söyler. Ardından gelen “ama bir anlık öfkeyle oldu, öyle söylemek istememiştim” cümlelerini samimi bulmuyorum. Hayatıma kıskançlık krizine girecek potansiyele sahip birini alacağımı düşünmüyorum.

Aşırı kıskanç insanlar bence biraz kendine karşı güven problemi yaşayan insanlardır ve onlarda başkalarının kendilerinden üstün olduğu düşüncesi hakimdir. Genel olarak ilişkilerde kıskançlık;yitirilmek istenmeyen bir kişinin ya da ilişkinin, yitirileceği ya da tehdit altında olduğu düşüncesiyle yaşanan karmaşık bir ruhsal yaşantı olarak tanımlanabilir. Bu sebeple kıskanan kişiler ne dediğinin farkında olmayabiliyor.

Dayanacak gücü kalmamış olabilir veya son demlerini oynayan duygularının açığa çıkıp bir volkan misali patlaması da olabilir. Yaşamadım Allah yaşatmasın kötü bir durum ve böyle bir şeye şahit olmuştum zamanında

Bu, bana göre tamamen özgüvensizlikten kaynaklı bir durum, bu kişiler içten içe kendinin yetersiz olduğunu düşünür ya da cidden öyledirler. Ve bu bastırılmış duyguyu böyle dışarı atarlar. Bu tür insanlarla muhatap bile olunmaz. Güven ve saygı olmayan bir ilişkide sevgi de söz konusu olmaz zaten.

Kıskançlık bir özgüven eksikliği değildir. Adına ne derseniz diyebilirsiniz ama bu değildir. Kıskanınca ağzına geleni söyleyebilir kadın veya erkek. Sadece duracağı yeri bilmeli. Dozundaki her duygu iyidir.

Beyni öfkesine yenilir. Sakinleşince pişman olur ettiği laflara. O sırada söylediklerini ciddiye almamak lazım. Ben gülüp geçiyorum durumun farkında olduğum için. Ama öyle hassas noktalara dokunursa işi kötü.

Ağzına geleni söyler çünkü. Karşıyı sinir edil, alt etmek ister. Böylelikle haklı olduğunu karşıya kanıtlayacağını düşünür. Kıskançlık kadar saçma bir şey var mı