Hayır, her daim uzaklaşmaz. Öfkeyi güzel yaşayan iki insan varsa o öfkenin sonu öyle güzel bir sonuca bağlanır ki.. Yani burada önemli olan şey öfkelenmemiz değil aslında öfkemizi nasıl yansıttığımız, sarfettiğimiz sözler ve davranışlar olduğundan kalpleri birbirinden uzaklaştıran şey kişilerin birbirlerini kırışlarıdır öfkeden ziyade..
İnsanlar öfke ve sevgi gibi çeşitli duygular ile donatılmış canlılardır. Bu duyguları yaşamamız elbette doğaldır. Ancak, bizleri hayvanlardan ayıran diğer vasıflarımız ise doğruyu yanlıştan ayırıp seçebilme imkanını veren akıl ve iradedir. Yani eğer şiddetli duygusal çalkalanmalar yaşadığımız anlarda mantığımızı devreye sokarak yanlış bir kelime etmekten ve/veya yanlış bir davranışta bulunmaktan kaçınabilirsek, çok sevdiğimiz kişileri kırmamış oluruz. Böylece hem kendimizi hem de karşımızdaki kişiyi üzmemiş oluruz. Bu noktadaki tavsiyem şudur; kişi öfkelendiğinde ayakta ise otursun, oturuyor ise ayağa kalkıp birkaç adım yürüsün ve nefes kontrolü ile sakinleşmeye çalışsın. Ayrıca bir tartışma durumu var ise taraflardan birisi bir süreliğine mutlaka ayrı bir köşeye çekilsin. İlaveten, birbirini çok seven iki insanın kalplerinin öfke sebebiyle birbirlerine uzaklaşacağını düşünmüyorum. Tabi eğer birbirlerini sevdiklerini zannetmemişlerse, yani gerçekten birbirlerini sevmişlerse..
insan öfke halinden sonra kendiyle başbaşa kaldığında durumunu kendi içinde muhakeme etmeye başlar, sevgiyi nefreten mi yoksa nefreti sevgiden mi çıkarır bilemeyiz, bazı şeyler o insan için can acıtıci gelmişse sevginin de masumiyetini kaybedildiğine inanır, bu durumda uzak kalmayı tercih eder
Olmuyor ya. Bir anlık öfkeyle insan oluyor sanıyor ama sakinleştiğinde acaba fazla mı tepki verdim ya da çok mu uzattık diye düşünüyorsa kalpler falan uzaklaşmıyor
Beyler bayanlar bu hayattan bıktım artık daha 1saat once peder evden hadi ordan git dedi senin gibi oglum olduğu için utanıyorum dedi sonra dövdü bir seyde yapmadığım halde tek suçum kendi alın terimle kazanil aldigim telefonjn ustune yine kendim calisip lara koyal modellicektim zaten çalışıyorum da sabah insaat 5den sonrada gece 1 kadar balya atıyorum 17 yasimda millet babasinjn parasini yiyo ben daha kendim kazanıyorum ama bir sey diyince dayak yiyorum kufur yiyorum pederin motoru var sozde bana verdi sürekli masraf aciyo bütün param ona gidiyo cebime hic para girmiyi icicek sigarayı bile cogu zaman bulamıyorum butun bunlar yetmezmis gibi ne yakisikliyim kizlar bakiyo nede param var ben böyle hayatin aminkoyum en çokta adama babasının senjn gibi evladim olduğu icin utanıyorum diyip dovmesi bir ilkte degil sürekli dayak yiyorum bana akil verin
Evet. "Kalpler birbirinden uzaklaşır birbirlerini duyamazlar, o yüzden yüksek sesle konuşurlar. Çünkü eşler birbirlerini kalple duyarlar. " diye eebiyat yapmıştı birileri bir ara.
Bağırmalar aslında kalpler birbirinden uzaklaştığı için olur. Öfkelendiği zaman insan sağlıklı düşünemez. Ancak siniri geçtiğinde düşündüğünde olayın farkına varır ve tekrar eski düzeni alabilir. bir anlık bir atışmadan ibaret olarak kalır.
Hayır tabiki de 3 senedir ilişkim var ve bildiğin baya kavga ederek anlaşıyoruz hiç birbirimizden kopmadik sogumadik ilk defa bir ay ayrı kaldık bu sefer kesin bitti dediğimde bile bitmemişti yani gerçekten seversen o ipler ne yaparsan yap kopmuyor.