Yalnızlık seçilmiş bir özgürlükse, özgürlükte seçilmiş bir yalnızlık mıdır?

Yalnız insan içine kapanmış ve iç dünyasından çıkmak istemeyen insandır. Ne kadar halinden memnun gibi davransa da o psikolojik durumda pekte iyi sayılmaz. Yalnız insanlar duvarla konuşur kendi kendiyle konuşur ürkek tavırlar sergiler. Kaliteli yalnızlık adı altında perdeler ördük önümüze örmeye de devam ediyoruz. Ya toplum bizi yalnızlığa itti ya da biz yalnız kalmayı tercih ettik. herşeye rağmen yinede insan üç beş dosta arkadaşa ya dolu dolu konuşmaya ya da bomboş konuşmaya muhtaçtır. Eğer Allah her insanın yalnız bir hayat sürmesini istese idi. Kadın ile erkeğin birbirine çekim sağlamalarıni istemez kalplerine sevgiyi yazmazdi. Yalnızlığın lüks olmadığı çok geç anladım. Anlatmadıklarimi yeni yeni anlatım kendimle yüzleştim iyiyim. şu an.

İlla bana edebiyat yaptıracaksınız.

Yalnızlık seçilmiş bir özgürlük olabilir seçimdir, özgürsün evet.
Fakat özgürlük seçilmiş bir yalnızlık değildir.
Özgürlüğü yalnızlıkla bağdaştıtamazsın.
Özgürlüğün ucu bucağı yoktur.
Kalıplara sığmaz sınır tanımaz.

İşin özü Özgürlük ana başlıktır yalnızlığı da kapsar.

Özgürlüğü seçmeyen bir yalnız, suçlu sayılabilir. O halde suçlu, suç unsurunu barındırıyor diye, suç sadece suçlunun mudur? Suçlunun suçu suç ise, suçsuzun günahı nedir?

Acı çekmek özgürlükse, özgürüz ikimiz de 🤠