Uzun ilişki insanı mısın yoksa kısa süreli ilişki insanı mı?

Çevreme bakıyorum kime sorsam "uzun ilişki insanı" olmadığını söylüyor. Sanıyorum ki uzun ilişki demek daha fazla özveri, sadakat, samimiyet, güven gibi duygu bütünlüklerinin en yoğun aşamada yaşanması sonucu oluşuyor. Görüyoruz ki yaşanmakta olan sadece kısa süreli birliktelikler. Hal böyle olunca insanların ilişkilere sıcak bakmak istememesini az çok anlıyor gibiyiz. Çünkü uzun ilişki gerçekten hep fazlasını istiyor daha kapsamlı bir profilden olaylara bakış açısı sunmanızı gerektiriyor. Oysa ki kısa süreli ilişkilerin tamamı "çıkar, menfaat" üzerine kurulu bana göre. Tercih edilmesinin en büyük sebeplerinden biri de alternatif çokluğudur. Uzun ilişki bir süre sonra (eğer gerçek duygular, hissiyatlar birlikteliğe hakim değilse) sıkıyor ve çiftler birbirinden soğumaya başlıyor algısı var. Öte yandan kısa süreli ilişkiler daha heyecanlı, uzun vadede yaşanılacaklar düşünülmediği için de makul düzeyde tutkulu gibi görünebiliyor. En iyisi bu karmaşada size tavsiyem benim gibi olun. Hiç ilişki insanı kafa dinginliği, ruh bütünlüğü açısından gayet hoş.

Peki ya sen, uzun ilişki beni sıkar kısa günün kârına odaklanırım mı diyorsun yoksa hayat zaten kısa ilişkiler bari uzun olsun mu diyorsun?