Öncelikle gerçekten psikolojim bozuk ve psikoloğa gidemiyorum. Çünkü evden çıkmaktan bile korkuyorum psikolojik olarak. Hiç arkadaşım olmadığı için de bu siteden faydalanmak istedim lütfen kırıcı olmayın.
1 sene önce bir evlilik yaptım. Beni çok sevdiğini söyledi, kendime son bir şans vermek adına kabul ettim. Güvenmek istemiyordum artık kimseye güveneyim dedim neden kendime eziyet ediyorum ki insanlardan uzak durarak diye. Eskiden sevgiliydik ayrılmıştık ama senelerce bana yazdı, sürekli evlenmek istediğini söyledi. Sonunda da bu kadar seviyorsa yalan değildir diye düşünüp kabul ettim. Mart ayında evlendik ama daha evlenmeden önce bile beni aldatıp yalan söylüyormuş. Evlendikten sonra gerçek kişiliğini öğrendim. Hiç böyle birisi olduğunu bilmiyordum.2018 Aralık ayından beri yalan söyleyip aldatıyormuş ben bunu doğum günümde öğrendim.(Eylül ayında) Ağladı, kendimi öldüreceğim vesaire dedi. Ayrılamam da o sebepten acıdım ve kendimi de suçladım affettim. Aşabilirim zannetim. Aşamadım. Çok kötü durumdayım midem bulanıyor suratına baktıkça. Sürekli yalan söylüyor gibi geliyor. Şimdi de 150 milyar borç yapıp mesleğini bıraktı. Borcun sebebi de ben değilim. Bana bir yüzük ve telefon aldı. Onları da istememiştim. Kendi ailesi yüzünden o kadar borç yapıp şimdi de mesleğini bıraktı. Ben sürekli babam gibi biriyle evlenmemek için dua ettim. Başıma daha beteri geldi.(Annem ve babam ayrı. Babam bize sahip çıkmadı, kimseyi düşünmeyen birisi. Küçükken biz ekmek alacak para bulamazdık, aç kalırdık. Annem zar zor çalışır yiyecek alırdı. Ona da şükür ama öyle bir rezillik çekmek istemiyordum tekrar. Babam da kendi ailesine para verip bizim ev kiramızı ödememişti ev sahibi sokağa atmıştı.98 Depreminde bile çocuklarının yanına gelip kurtarmak yerine annesinin yanına koşmuş. Bizim evimiz ona daha yakındı halbuki ve o zaman daha boşanmamışlar.) Hayattan tek beklentim dürüst, güvenilir bir eşti. En son isteyeceğim şey de evlenmekti. Beni sevdiğini düşünüyordum ama artık gram bir şey hissedemiyorum, midem bulanıyor. Bunu aşabilir miyim bilmiyorum. Nasıl aşabilirim, hazmedemiyorum. Sürekli ağlıyorum tek kaldığım zaman. Düşünmekten çok yoruldum. Evleneli daha 1 yıl olmadı. Şimdi boşanırsam bir de aileme ne diyeceğim. Hayatta bir kez evlenip ölene kadar sürdürmek tek isteğimdi. Asla boşanmak istemiyordum ama başıma bunlar geldi. Nefret ediyorum her şeyden. Ne mal istedim, ne mülk istedim. Yanımda güvenilir birisini istedim. Eş değil arkadaş, kız arkadaş da olabilirdi ama asla olmadı. Çok sönük, sessiz birisiydim. Artık sinir hastası oldum galiba. En ufak şey gözümde büyüyor. Psikoloğa git demeyin gerçekten çok kez randevu alıp gidemedim. Markete bile gidemiyorum. Çok korkuyorum insanlarla konuşmaya.
1 sene önce bir evlilik yaptım. Beni çok sevdiğini söyledi, kendime son bir şans vermek adına kabul ettim. Güvenmek istemiyordum artık kimseye güveneyim dedim neden kendime eziyet ediyorum ki insanlardan uzak durarak diye. Eskiden sevgiliydik ayrılmıştık ama senelerce bana yazdı, sürekli evlenmek istediğini söyledi. Sonunda da bu kadar seviyorsa yalan değildir diye düşünüp kabul ettim. Mart ayında evlendik ama daha evlenmeden önce bile beni aldatıp yalan söylüyormuş. Evlendikten sonra gerçek kişiliğini öğrendim. Hiç böyle birisi olduğunu bilmiyordum.2018 Aralık ayından beri yalan söyleyip aldatıyormuş ben bunu doğum günümde öğrendim.(Eylül ayında) Ağladı, kendimi öldüreceğim vesaire dedi. Ayrılamam da o sebepten acıdım ve kendimi de suçladım affettim. Aşabilirim zannetim. Aşamadım. Çok kötü durumdayım midem bulanıyor suratına baktıkça. Sürekli yalan söylüyor gibi geliyor. Şimdi de 150 milyar borç yapıp mesleğini bıraktı. Borcun sebebi de ben değilim. Bana bir yüzük ve telefon aldı. Onları da istememiştim. Kendi ailesi yüzünden o kadar borç yapıp şimdi de mesleğini bıraktı. Ben sürekli babam gibi biriyle evlenmemek için dua ettim. Başıma daha beteri geldi.(Annem ve babam ayrı. Babam bize sahip çıkmadı, kimseyi düşünmeyen birisi. Küçükken biz ekmek alacak para bulamazdık, aç kalırdık. Annem zar zor çalışır yiyecek alırdı. Ona da şükür ama öyle bir rezillik çekmek istemiyordum tekrar. Babam da kendi ailesine para verip bizim ev kiramızı ödememişti ev sahibi sokağa atmıştı.98 Depreminde bile çocuklarının yanına gelip kurtarmak yerine annesinin yanına koşmuş. Bizim evimiz ona daha yakındı halbuki ve o zaman daha boşanmamışlar.) Hayattan tek beklentim dürüst, güvenilir bir eşti. En son isteyeceğim şey de evlenmekti. Beni sevdiğini düşünüyordum ama artık gram bir şey hissedemiyorum, midem bulanıyor. Bunu aşabilir miyim bilmiyorum. Nasıl aşabilirim, hazmedemiyorum. Sürekli ağlıyorum tek kaldığım zaman. Düşünmekten çok yoruldum. Evleneli daha 1 yıl olmadı. Şimdi boşanırsam bir de aileme ne diyeceğim. Hayatta bir kez evlenip ölene kadar sürdürmek tek isteğimdi. Asla boşanmak istemiyordum ama başıma bunlar geldi. Nefret ediyorum her şeyden. Ne mal istedim, ne mülk istedim. Yanımda güvenilir birisini istedim. Eş değil arkadaş, kız arkadaş da olabilirdi ama asla olmadı. Çok sönük, sessiz birisiydim. Artık sinir hastası oldum galiba. En ufak şey gözümde büyüyor. Psikoloğa git demeyin gerçekten çok kez randevu alıp gidemedim. Markete bile gidemiyorum. Çok korkuyorum insanlarla konuşmaya.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar