Karımı artık sevmiyorum, boşanmalı mıyım?

Kalkıp beni aldatmakla suçlamasaydı öyleyse. Benim gözüm asla ve asla dışarıda değil. Elimden geldiğince eşimi memnun etmeye çalıştım ve kendimde suç gördüm. Fakat sonra anladım ki sorun onda. Ben onla iki değil, bir olmak istedim. Fakat o, bırak ikiyi, üç oldu. Kalbimi kırdı, o da diğer yarısı oldu o üçün... Demem o ki ben çok kavgalı gürültülü bir ortamda büyüdüm ve güzel bir hayat sürmek istiyorum. Eşimle de bunları konuştum fakat bana hiç anlayış göstermedi. Ona her şeyde yardım ettim, fakat bir kez olsun benle konuşmadı, “günün nasıl geçti” diye sormadı bile... Belki onun sorunları vardır diye düsündüm her şeyi denedim fakat sonucunda yine ben hatalı oldum. Başımdan savmak istiyormuşum falan. Demem o ki ben artık yaşamak istiyorum.

Daha önemli işlerim var.

Kusura bakmasın. Ben onunla hayatımı zehir etsin diye evlenmedim. Ya da kalkıp kasamdan para çalsın diye.

Soruda bahsetmedim fakat bunu da yapıyor. Sen olsan uğraşır mıydın?

İhtiyscı nasıl olacak? Eşime ben her ay nakit olarak veriyorum ve o verdiğim kredi kartları onun sülalesine yeter. Kalkıp iş kasamdan döviz alması gerekmiyor değil mi?

Ben fark ettim. Eşim beni salak zannediyor da biraz :) Ondan dolayı salak gibi davrandı ve kendini ele verdi. Daha fazla anlatmak istemiyorum çünkü midem bulanıyor. Kendisi biraz önce meyve getirdi sağ olsun, kendisinin yemesini söyledim. Ben yiyeceğimi yeterince yedim.

O utanmadı ama, ben onun annesinden babasından utanıyorum, nasıl “kızınızı sevmiyorum” diyeceğim diye... Annesinin ve babasının kanatlarının altından aldım, sizin evinizde prenses ise benim evimde kraliçe dedim. Kraliçeler kraliçesi yapacaktım, kendi böyle olsun istedi. Yapacak bir şey yok. Nafaka da isterse veririm. Yeter ki defolsun gitsin.

Kendimde en çok sevdiğim özellik bir şeyi kolayca silip alışabilmemdir. Güçlü bir karaktere sahibim, bu dediklerimi lütfen yanlış anlamayın. Fakat şimdi yazacağım şey ile eşime ne kadar nazik ve narin davrandığımı anlayacaksınız. Yanında sesimi hiç yükseltmedim, saçlarını hiç okşamadım belki teli zarar görür diye. Ne kadar öfkeli olursam olayım, öfkemi hiç zararlı bir şekilde dışarı vurmadım ve “lan” kelimesini dahi evde kullanmadım. Bu kadar yazıp düşündüğünüz için, zaman ayırdığınız için çok teşekkür ederim hanımefendi :)

Benim gözüm dışarıda hiç olmadı. Bunu Allah da biliyor, ben de biliyorum. Eşim inansın ya da inanmasın. Hep onla vakit geçirmeye çalıştım. O hiç yanaşmadı. Uzun uzun yazmayacağım fakat bu kadın artık beni huzursuz ediyor. Ben eşimle güzel bir hayat yaşamak istedim. Fakat yok, o razı olmadı. Çocuk yapsaydık ki allahtan yapmamışız, onu da öz annem gibi sevecektim. Neyse işte.