Neden kıymetim bilinmedi?

Unutma elbet kırılan kalbinde bir çiçek açacak. yeter ki sevgini soldurma.

- Nerede hata yapıyoruz Olric?
- Uygulamada efendimiz..
- Nasıl yani Olric?
- Hiç onun saçlarına dokunmak, sadece kokusunu hissetmek, sıcaklığını duymak yerine diğerleri gibi sadece cinsel obje olarak gördünüz mü?
- Hayır Olric..
- Çıkar gözetmeksizin, iyi de kötü de her şeyine razı olarak yanında oldunuz mu?
- Evet Olric..
- Onu Ondan çok sevmediniz mi? Ondan çok düşünmediniz mi? O gülerken bile gerçekten gülüyor mu diye kendi içinizi yemediniz mi?
Saçının teline zarar gelse dünyayı ateşe vermediniz mi? Sesini duymakla
bile eliniz ayağınız kesilmedi mi?
- Öyle Olric..
- Daha ne olsun Efendimiz?
- Ne yapmalı Olric?

- Özür dileyin efendimiz.. Onu ondan çok sevdiğiniz için, Onu ondan çok düşündüğünüz için, yeri geldiğinde anasından babasından çok koruyup kolladığınız için, zor anlarında
çıkarsızca yanında olduğunuzda size minnettarken, yüzünde tebessüm varken unuttuğu için, kendinden korkup sizi sevmediği için, bunca sevgiye rağmen hala kaçtığı için, yalancı bakışlarla bakmayıp, yüreğinizin en derininden gelen sevgiyle onu sevdiğiniz için, canınızı bu kadar yaktığı için özür dileyin efendimiz..
- Ama Olric!
- Dileyin! Hata sizin efendimiz..
~ Özür dilerim ey yâr gönül tahtıma seni sultan eylediğim için.. Affet beni diğerleri kadar basit sevemediğim için..

ağla ağla açılırısn içine atma.
unutma senin de ikinci baharın olacak

Üzülme!

Üzülebiliyorsan bir kalbin var demektir. Kalpsizler üzül (e) mezler ki. Ne mutlu sana ki, üzülebiliyorsun. Dokunan var demek ki kalbine. Ya dokunulmasaydı kalbine. Ya hüznün gönül toprağını karmasına izin verilmeseydi. Demek ki gözden çıkarılmadın. Demek ki sen hâlâ bir umut tarlasısın.

Üzülme!

Üzülüyorsan, Biri var ki cılız varlığını düştüğü çamurdan kaldırmak istiyor. Onun için dokunuyor kalbine. Kıymetini bil ki, üzmeye değer görüyor seni. Hüzünlerin kalbinin toprağını allak bullak ediyorsa, sen ekilmeye layık bir topraksın demektir. Kaygıların vuruşuyla tuz buz oluyorsa taş katılığında büyüttüğün güvencelerin, yarılan göğsüne umut fidanları dikiliyor demektir.
Üzülme!

Yüzün yerde geziyorsan, ellerin boynuna sarılı ise, içini ısıtacak haberlerin mürekkebi damlıyor olmalı ömrünün defterine. Kar yağıyorsa güvendiğin dağlara, yarının ovalarında rengârenk çiçeklerin olacak demektir. Hırçın fırtınalar sarsıyorsa sevinçlerinin zirvesini, rüzgârlar dövüyorsa umudunun yamaçlarını, bir yüce dağsın sen demek ki, az bekle, eteğinden serin pınarlar akmaya başlayacak demek ki...
Üzülme!

Üzülüyorsan, kaybedeceğin bir şeyler var demek ki... Kaybedeceği bir şeyi olanlar çoktan kazanmışlardır. Eline geçmeyenleri saymakla tüketme nefesini, elindekileri saymaya başla. Hepsini saysan bile, nefesini saymaya nefesin yetmeyecek demektir. Bak işte zenginsin.

Mevlana şöyle der ; dertli bir insan karanlık bir odaya benzer. onu dinlemek o karanlık odaya bir pencere açmak gibidir.
Pencere açılırsa içine sen de etrafındakilere pencere açarsın belki

Cümlemizden. ne mutlu o zaman bana