''Sev seni seveni hak ile yeksan ise, sevme seni sevmeyeni Mısır'a sultan ise'' atasözü üzerine düşünceler?

Sizce yukarıdaki atasözü doğru mu? Yoksa çaresizliği mi anlatıyor, ya da kaderci olmak mıdır. Günümüzde sevgi sözcüğü artık bana samimi gelmiyor, sanki herkes menfaat üzerine sevgiler inşa etmekte ve bu da samimiyetsiz ve suni ilişkiler doğurmakta...