Hiç " Şimdiki aklım olsaydı evlenmezdim" dediğiniz oldu mu?

Sahabeden birisi ölüm döşeğindedir. Hüngür hüngür ağlamaya başlar. Çevresindeki ashap sebebini sorar. O da;

- Allah'ın huzuruna bekâr gideceğim, nikahlı gitmeyi çok istedim ama olmadı. Ölüm değil ama bunun için canım yanıyor, der.

Diğer sahabeler bu durumu Peygamber Efendimize aktarır. Peygamber Efendimiz,

- Onunla nikahlanmak isteyen hanım olup olmadığını sorun ve kabul eden olursa mehir ve diğer haklarını istemede tereddüt etmesin, der.

Sahabeler hasta yatağındaki kardeşleri için haber salar dört bir yana. Orta yaşlarda, güzel bir hanım onunla nikahlanmak isteğini söyler. Durum, Peygamber Efendimize iletilir. Peygamber Efendimiz o hanıma sorar:

- Ölecek kişiyle neden evlenmek istersin? Hanım cevap verir.

- Ya Rasullulah siz bizlere ve ümmetinize evlenin çağrısı yaptınız. Ayrıca evlenen imanının yarısını kurtarmıştır dediniz. Ben evimden dışarı bir adım atmadım. Namusumu ve bedenimi günahtan korumak için hep evde hayatımı geçirdim. Onun için ne talibim oldu, ne de çok istediğim halde evlenebildim. Diğer ev halkından bunu öğrendiğimde haber yolladım ve niyetim gerçek evlilik. Mehir hakkım da şehitlik mertebesinde ecir kazanmak, der.

Peygamber Efendimiz;

- Vallahi, siz ikinizde imanınızı kurtardınız ve Allah'ın razı olduğu kullardan oldunuz diyerek ikisinin nikâhını kıyar. Nikahtan bir kaç saat sonra hasta yatağındaki sahabe vefat eder.

Evliliği küçümseyen, her kötülüğün sanki sebebiymiş gibi gösteren, evlilik imkanı olduğu hâlde kaçan kadın ve erkeklere ithaf ediyorum, belki akıl almış olurlar.