Aşk birinin eline dolu bir silah verip sizi vuracağı anı beklemekten farksızdır bence. sizce nedir aşk?

Cenab-ı Allah’ın insanoğluna imandan sonra bahşetmiş olduğu en büyük ve en tatlı nimettir aşk. Akıldan üstündür, çünkü akıl çoğu kez meseleler karşısında acze düşebilir; ancak aşkın böyle bir lüksü yoktur, aşk imkansızlık kabul etmez ve şöyle ya da böyle bir şekilde en zor meselelerin içinden dahi çıkmasını bilir. O yüzden; âşığın gözü kara olur, âşığın aşkı karşısında dağlar dize gelir, deryalar köze gelir, ahrazlar söze gelir, en kalın kabuklar öze gelir…

Aşkı böylesine yüce kılan şey ne peki? Yüreğe hızlı ve derinden dokunarak onu aklın idrak edemeyeceği güzelliklerle donatması bence. Çünkü aşkın düştüğü yürek saflaşır, kötülük düşünemez hale gelir, en azılı düşmanına bile ‘’eyvallah’’ diyecek kadar olgunlaşır, benlikten sıyrılıp hiçlik mertebesine ulaşır… Velhasıl kendini bulur aşka düşen yürek, kendini…

Böylesine güzeldir aşk, böylesine kutsaldır işte… Böyle olduğu halde gider küçücük bir gönlün içine sızıverir ve sızdığı gönlü efsunu altına aldıktan sonra kolay kolay bırakmaz. O yüzden, bakın ne demiş Mevlâna’mız: ‘’…Ey aşk! Yüceliğinden göklere bile sığmıyorsun. Böyle olduğu halde nasıl oldu da gizlice şu gönlüme sığdın sen? Gönül evine sıçrayıp girdin, kapıyı da içerden sürmeledin. Bense ya ışık konan yerle sırça kandilim yahut da nur içinde nur…’’

Aşk gönüle girer, girer amma onun nişanesi başka yerdedir. Aşk, bu nişaneden belli eder kendini; bu nişaneden çıkan nazarla girer küçücük bir gönle, iner o gönlün derinlerinde bir yerlere... Yani bu kadar kudretli olan, bu kadar güzelliğe vesile olan aşkın tek bir çıkış noktası vardır: bir çift göz. Evet evet, bir çift göz… Elbette her şeyin ilk kaynağı olduğu gibi aşkın da ilk kaynağı Cenab-ı Allah’tır hiç şüphesiz. Gel gör ki bahsettiğim bir çift göz de onun içinden aşkı çıkaran nazar da Cenab-ı Allah’ın güzelliğinin bir yansımasıdır. Belki bu yüzdendir o bir çift gözün karşısındaki gönlü bir acayipleştirip efsunu altına alıvermesi…

Aşkın şehvet olmadığını (af buyrun) eşekler dışındaki herkes bilir. Çünkü bedensel değil, manevi bir mefhum ''aşk''. Mesela; bir çift gözde Allah'ın güzelliğinin bir yansımasını görürsün, işte o ''aşk''tır. O bir çift göz seni Allah'a daha çok yaklaştırıyorsa işte o ''aşk''tır. O bir çift göz sayesinde kirlerinden arınıp değişebiliyorsan işte bu ''aşk''tır. Bırak maşuktan uzaklarda durmayı, onu burnunun dibindeyken bile özlüyorsan işte bu ''aşk''tır. Onunlayken derdin, kederin bitiyorsa ya da dertten ve kederden onunla lezzet almaya başladıysan işte bu ''aşk''tır. O maşukun varlığı ve muhabbeti seni olman gereken insan yapıyorsa işte bu ''aşk''tır...

Aşkın fethettiği gönül, tozlarından arınıp nurani bir güzelliğe bürünür...
Aşkın zerre kadar düştüğü ıssız ve çorak çölde ormanlar hayat bulur...
Aşk taşa dokunuverse taş aşkın latifliğinden eriyip can suyuna döner...
Aşkın girdiği harabede ne yıkılmışlıktan ne de eskilikten eser bulunur...
Aşk girdiği pislik dolu suyu efsunuyla bir anda nur deryasına çevirir...

Böyledir aşk...
Hikmeti çözülememiş en gizli nesnedir.
Bu yüzden, bir ademin (insanın) canına değmişse adam yapar onu.

Çok şey var daha aşk hakkında söylenecek… Ama ne benim ömrüm vefa eder söylemeye ne de bu satırlar yeter söyleyeceklerime. Onun için, Cenab-ı Allah herkese hayırlı aşklar nasip etsin efendim. (Âmin)