Sizce aşksız hayat neye benzer?

Sanırım en iyisi bu diye düşünüyorum. Ne duygusal olarak inişli çıkışlı ruh halleri ne hayal kırıklıkları ne de sahte insanlar. Sanki herkes aşk mi yaşıyor? İçleri boş seni seviyorum cümleleri uçuşuyor. Sevdiğine nasıl emin olabiliyorsun da seni seviyorum diyebiliyorsun diye sormak isterim o kişilere. Görünüş, huy beğenmek hoşlantıdır sadece. Sen daldan dala konabiliyorsan. Birine seni seviyorum diyip o kişi ile bir ilişki sürmeyince dahi bir kaç ay sonra başkasıyla sevgili olup başkasına o cümleleri söyleyebiliyorsan nasıl bir sevgi bu acaba. Farklı dizilerde oyunculuk sergileyen oyuncular gibi bir o film de birini sever bir başka filmde birini sever. Insanlar kendi hayatlarında oyuncular mı acaba da böyle davranıyorlar. Gerçekten iğrenmeye başladım insanların sözde aşkından.

Renksiz siyah veyaz birgayat ve film gibi.