Frida Kahlo'nun Diego'dan vazgeçme eşiğini açıkladığı bir yazısı var bire bir aynısını düşünüyorum hissediyorum. "Canın sıkıldığında düşüncelerini benimle paylaşmadığın için, ağrılarımı dindirecek sıcaklıkta beni sevmediğin için, ve en önemlisi bunları düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçmiş olduğunu fark ettiğim an, vazgeçtim." Bundan daha iyi anlatan başka bir açıklama olamazdı.
NEDEN MUTLU OLAMİYOSUNUZ? Çünkü başkaları için yaşıyorsunuz. Herkesi bı boşver ya sen kendini seviceksin ki onlar da seni sevsin sevmeyen de yoluna gitsin sen kimseye mecbur ve muhtaç degilsin ki mutlulugun pesinden kosulursa? Mutlu olurmuyyuz? Kovalarsak kaçar zaten insanlar gibi kovalamiycan bırak o sana gelsin gelmiyosa da demek ki mutluluk o değil
Bı insan nasıl bu kadar boş tarafi görür? Herkes kendini sever zaten her insanın içinde ne kadar inkar ederse etsin biraz da olsa ego olur benim dediğim sana gelmeyene gitme
Bir kadın incinmişse.. Değersizleştiyse.. Herkesleşmeye başladıysa sevdiği tarafından.. Kırıldıysa hayalleri.. Ruhu sadece bedenine yük olmaya başladıysa.. ALDATILDIYSA! önce TEPKİSİZLEŞİR boşverir herseyi, sonrada adım adım vazgeçer Sevgisinden/SEVDİĞİNDE.. Bırakır rüzgara doğru tuz/buz olmuş tüm duygularını, savruluşunu seyreder
En İyi Cevaplar