EVLİLİKTE SABRIM KALMADI NAPMALIYIM?

Yok hayır kesinlikle öyle birşey söz konusu değil oğlum 19 aylık ben 2,5 senedırlı evlıyım 😊

Aynı yaştayız malesef biraz daha büyük olsaydı benden olgun olabılırdı çok cahilce hareket edebiliyor 26 yasındayım

Geçmişte beni o kadar yıprattılar üzdüler ki anlatsam inanamazsınız belki. Ben buna rağmen eşim üzülmesin diye barıştım onlarla. Hep iyi olmaya çalışıyorum ne kadar geçmişi unutamasamda kendimi zor tutuyorum. Ama eşimde öyle ailesiyle pek görüşmüyor fazla gidip gelmiyor. Annesi azda olsa etkiliyor ama kendisini. Çoçuğum için çok direniyorum düzelsin istiyorum düzelirse bunların hepsini uygularım. Ama sonucu yine aynı olursa kendimide düşünmem gerekli bir noktada

Bende zaten oğlumu daha çok düşünüyorum bunu içinde Birsen’lerin düzelmesini istiyorum. Ama eşim hiç saygılı davranmıyor. Psikolok yardımı aldınız mı? Ben eşimle bir defa gittim orada da saygısızlık yaptı doktora karşı utandım bır daha da gıdemedım. Faydasınıda dolayısıyla goremedım. Sız aldıysanız faydası oldumu en azından saygı şiddet konusu düzelse

Tabii çok haklı beyefendi.. dayak ye, adam cinnet geçirsin üstüne seni kesip biçmesi için bir 2 3 seneni daha heba et. Çocuk dediğin huzurlu bir yuvada mutlu büyür, kapılar arkasında babasının annesini dövdüğü, annesinin gizlice ağladığı, saygının zerresi olmayan bir evlilikte değil. Çocukların rol modeli anne ve babalarıdır, hal böyleyken bu çocuğun psikolojisi ne olacak? Sanki adam bir kavgada evde bir eşya kırmış da bir daha yapmaz düzelir gibi konuşuyorsunuz. Siz eşinizle ne yaşadınız bilmiyorum ama bir insanın öfke problemi varsa psikologa gitmeden bunun ne bir çözümü olur ne de bu derece saygısız davrandığı eşi ve ailesinin ona iyi davranmasıyla düzelir. Psikolog adamı düzeltir belki ama bu açtığı yarayı da düzeltmez kadınlar da unutmaz. Çocuğunuzu düşünüyorsanız bu adam size daha kötü birşey yapmadan kurtulun. Anne olmaya odaklanın onun da bu dünyada saygı duyduğu bir şahıs varsa babalığa önem vermesini çocuğunu üzmemek adına size saygılı davranması gerektiğini söyleyecek/öğretecek bir insanla görüşün. Boşanmış bir anne babanın çocuğu olmak, annesinin halini görüpte babaya düşman büyüyecek bir çocuk olmaktan daha iyidir.

Haklısınız kadın belki dırdır yapıyorsa çarp ağzına hakkındır, birde çocuktan babalıktan bahsediyorsunuz ya. Sen kızını dişinle tırnağınla büyüt, evlendir sonra kızın kavgada susmadı diye dayak yesin. Elbette kavgada susmayan adamın üstüne üstüne giden bir kadına hak vermem AMA o Adam eğer Adamsa kendini tutar ya odadan çıkar ya da 1 2 saat evden çıkıp sakinleşip döner. Başkalarının sözüyle/gazıyla evlilik yöneten, karısını her ne sebepten olursa olsun döven ve eşinin ailesine saygı duymayan adam Adam değildir, hiçbir şansı da hak etmez.

Bu arada soruyu soran kişi ben değilim öyle bir yorumlar atmışsınız ki kan beynime fışkırdı. Azcık empati yapın belliki sizde karınızı dövdünüz konuşmanızdan bunu çıkardım sizin zaten boşanmak için nedeniniz yok zaten tarafınız belli ama kızınız olsa o durumda ne yapmasını istersiniz, yuvasını kurtarsın demeyin sakın çünkü ortada saygı olmayan bir yuva yuva değildir cehennemdir.

Vallahi ben şükürler olsun kocamın ailesine saygılıyım da annem babam gibi severim de. Bu hanımefendiye gelince ne yaşadığını bilemezsiniz detayına kadar, herşeyi geçtim kendiniz dış etkenlerden bahsettiniz ailesinin doldurmasından bahsettiniz + burada aile değil tek konu farkındaysanız eşya için tokat, dayaklar ve en son yüzü mor halde baba ocağına gitmekten bahsediyor. Şimdi size soruyorum, kimin hangi sebeple bu insana bunu yaşatmaya hakkı var? Kafes dövüşümü bu yüzünü morartarcasına dövüyor? Hadi kadın aileyi sevmiyor doldurdukları için diyelim adamın bu kadının ailesiyle zoru ne? Çocukları varsa ne olacak demişsiniz. Bu tabloda bu çocuk ne olur? Ortada ciddi bir şiddet söz konusu. Ortada bir çocuk, mutsuz bir anne ve dengesiz bir baba var hiçbir çocuk böyle mutsuz bir ortamda büyümeyi hak etmiyor.

Ben bugüne kadar büyük bir yanlış yapmadım tek yanlışım gerçekten bu insanla evlenmek oldu onun güzel jestlerıne kandım benı her zaman mutlu etmeye çalıştığını düşündüm kavga sebebımız o dönemde koltuk onun ıstedıgı gıbı durucakmıs yanlız söylede bır sebep vardı ağzında hep ananesinin lafları vardı aslında kendısı böyle degıldı bana bunları yaparkende nasıl oldu nasıl yaptım diyor. Ben buradaki bütün yorumları konuşmaların hepsını yakın çevremden de duyuyorum tabı sızlere anlattığım gıbı dayak kısmını anlatmıyorum çok utanıyorum. Kimseyi inandıramam neden dayak yedıgıme ama size yemın edıyorum yaptıgım tek yanlış bır hareketlim bıle olmamaıstır kı olsada hemen bu degıl otursun alsın karşısına konuşsun. Ben evladımı düşündüğüm kadar o düşünmüyor. Ben bu gece sabaha kadar uyumadım İnanın ki annemle de konuştuk enıştemde geldı onada anlattım Bursa’daki yorumlarla da bırseylerı kafamda daha net düşünmeye başladım bu arada benı aldatmadı hiç. Boşanmak en doğrusu olucak. Aılem de artık istemdigini gördüm ben. Bu benı daha güçlendirdi onlar ve çocuğum ıyı olucaksa benim de kendımı yıpratmamam gerekmiyor keske laftan bırak olsa anlaşa uygulasa sızın esınız en azından laftan alinlıyor medenıce uyguluyor benım öyle bır durumum bıle zor benım gözümde

Ne yapacağımı bilmiyorum İnanki çok değişiklik gösteriyor bir iyi bir kötü genelde ama hep saygısız davranıyor. Boşanmayı istiyorum ailemde çok üzülecek babam çünkü buraya kavgalı gelınce bıle çok üzülüyor ağlıyor