Yurtta kalmak istemiyorum ne yapmaliyim

Arkadaşlar ben devlet yurdunda kaliyorum okulun iyi bir okul ama yurt için oda sayisi yetersiz seneye sinir alininca daha kalabalık olacagiz ben yurtta kalmaya kendim istedim hayalim buydu hatta bavulumu haftalar önceden hazirladim buradan kadar herşey iyiydi hayalindeki iokul yurt falan. Ama sonra babamla annemin arasında bazi kotu olaylar oldu sonra en yakin arkadasim benden sikilidigini söyleyip benimle konusmayi kesti sonra 3 yildan beri sevdigim cocuk beni fena halde kirdi. Sonra bir arkadasim oldu. Erkekti. Bayagi yakindik ama sevgili gibi değil. Kardeş gik. Benim abim yoktur. Bana abilik yaptı diyebilirim. Sonra oda bir gün başka arkadaşlar edinip sogjugunu söyleyerek benimle konuşmaya kesti. Öğrendim ki ben ona abim derecesinde yakin bakarken ben onun içim siradan bir kizdim. Sonra sevdiğim çocugun kardeşiyle tanistim. Herşey iyi gidiyordu. Bana yalan konuştu defalarca. Oda gitti sonunda. Simdi yurttayim. Son bir aydir ne konuşuyorum ne bir yere gidiyorum. Aslinda bunu yazip yazmama konusunda tereddutteyim. Yurttan basta arkadaşlarım olsa da simdi pek iyi değiliz. Yurtta burslu kaliyorum. Ben eve gitmek istiyorum artik. Yurtta kalmak istemiyorum. Ama eve gidersen aile baskisi ve herkizda olduğu gibi büyüklerin laflariyla iyice kafayi yiyeceğim biliyorum. Kendimi toplamaya calisiyorum ama bir yerden sonra olmuyor gerçekten. Saçma da gelse annemi bile özlüyorum. Pazartesi yurda geldiğim zaman nefes alamiyorum. Bu bayginliga kadar gitti. Eve gidiyorum evet ama her zaman müdürün yanina gidip bahane uydurup eve gitmekten de sikildim artik. Utaniyor insan bir zaman sonra. Acikcasi maddi durumumuz da çok iyi değil. Ac kalmiyoruz giyecek biseylerimiz var şükürler olsun ama yurttan ayrilirsam bursumu alamam gibi bir söylenti de var. Bunun ne denli gerçek olduğunu bilmiyorum. Biliyosaniz Benide bilgilendirin. Bu hallerin annemide çok uzuyor. Annenin cildinde bir hastalık var. Kanser gibi. Ama anneminkinin tedavisi yok. Uzulunce yatağa kadar düşüyor. Babam ise baba yazarken bile adiylami bahsetdem diye düşünüyorum. Hicbizaman sevemedim onu. Anneme çektirdiklerinden mi bilmiyorum ama onunda beni sevdiğini sanmıyorum zaten. Babamda neden eve geliyor hafta içi biseymi oldu diye soruyor anneme sürekli.bisey gizledigimizi düşünüyor galiba. Bide eğer yurttan ayrilirsam millet ne der felsefesi var. Ama yurtta kalmak hem derslerin için nemde kariyerin için en iyisi. Sagligim için ayni şeyi söyleyemem tabi. Bazen o kadar kotu oluyordu ki keşke ayagim kolum bir yerim agirsaydida beynimde boyle saçma sapan bir haller olmasaydı diyorum. Defalarca intiharida denedim. Olmadi. Simdi ne yapmaliyim bilmiyorum. Lütfen akil verin. Çok kotu durumdayim.