Türkiyede lise aşkları nasıl?

Bizim zamanımızda kalorifer üstü diye bir kavram vardı.Kızı oraya çağırır,alttan gelen ısının verdiği heyecanla kıza sokulur ve yakınlaşırdın.

Daha sonra ocak denilen bir kavram vardı.Reiz'in kızına bakmışsın,kelleni alırız ekibi tarafından tehdit edilmekti.3-5 çapulcu tarafından kız uğruna dayak yemekti.

Aşık olduğunu zannedip,bira içmekti aşk.Tek bira ile sarhoş olup "Çok seviyorum lan" diye nara atmaktı

Hazırlıkta "Ben ciddi bir ilişki düşünüyorum" diyen kızlar vardı.Aşkı ciddiyet sanan.Lan ne ciddiliği 15 yaşındasın.

Lise'de depresif görünmeye çalışıp "Ulan acaba buradan ekmek çıkar mı?" diye düşünür,kızlar "Neyin var?" diye sorsun diye beklerdim.Hiç sormadı zilliler.Depresif takıldığımla kaldım

Kız seviyor diye en dandik grupları sever ayağına yatar,karaktersizin teki olup çıkardım.

Lise'de Schopenhauer okuyup "Adam haklı" diye düşünmüşlüğüm,aşk yok mına goying sonucuna ulaşmışlığım vardı.

Kızlarla pastaneye gitmek vardı.Kazandibiydi aşk.Dibi en yanık halinden.

Ergenlik ateşiydi aşk.Göğüsleri büyük olan herkese aşık olduğunu zannetmekti.Durduramadığın sağ kolundu.

En güzeli platonik takılmaktı.Yanına oturdu diye sevinmekti.Ben bununla evlenirim diye hayaller kurmaktı.

Lise'de hayat boktan,tüm kızlar şırfıntı diye zırlamaktı aşk,daha sonraysa durumun daha vahim olduğunu anlamaktı.

Şimdi bakıyorumda,hala Schopenhauer haklı diyor,göğsü büyük olan herkese aşık olayazıyorum.Liseli detected diye uyarı sistemlerine takılıyorum.Hayat garip vapurlar filan.

Şu an için pekte iç açıcı bir durum yok.İstisnalar hariç.Genel olarak cinselliğe meraklı bir toplum olarak yetişiyor ve yetiştiriliyorlar.Bu,sadece insanları o yönde görme dürtüsüne dönüşdüğünde,sevgi kavramı sadece bir yalandan ibaret oluyor.Elbette,bilinçli bir şekilde,sevgilerini dozu ve sınırları ile birlikte yaşayan insanlar da vardır.Ben bu ilişkilerin bu noktasına değindim sadece.