Ben kendimi toparlayamıyorum dokunamadığım kokusunu alamadığım seviyor söyleyemedim biri var?

Belki 20 senedir kendime açıklayamadığım şeyi şimdi size açıklamak istiyorum. Bilmem doğru yapıyorum bilmem yanlış yapıyorum. Ben erkeklerden hoşlanmıyorum kendimi bildim bileli böyleyim ben. Hep kadınlara ilgiliyim her zaman. Ben 23 yaşındayım 36-37 yaşlarında bir kadın var hayatımda ama aramızda ki ilişki abla kardeş ilişkisi gibi. Ben ona aşığım. Bu duygularım geçmiyor geçiremiyorum. Aradan aylar geçiyor kaç şehir değiştirdim unutayım diye bitmiyor yine dönüp dolaşıp onun olduğu yerde takılı kalıyorum. Canım çok yanıyor. Aşık olduğum kadın din görevlisi. Ben hayatımda hiç doyasıya kokusunu alamayacağım öpüp yüzüne dokunamayacağım birine aşık oldum. Ger an kaybetme korkusu yaşayarak her an bu duygularımın yanlış olduğunu bilerek yaşadım. Hala öyle yaşıyorum kendimi hiçbir şeye veremiyorum. Aklım o kadar gidiyor ki gece kalkışsalar 2 de 3 te çorba yapıyorum kendime ama içmeden uyuyorum arkadaş ortamında konuşurken hep konudan konuya atlıyormuşum onlar söyledi. Ben öldüğümde Allah a tek bir soru soracağım benim içime neden bu duyguyu verdiği. Ben çok uğraştım bu duygularım bitsin diye karşı cinsime de aşık olmaya çalıştım ama olamıyorum. Lütfen bana yardım edin hiç iyi değilim ben. imtihan dünyası diyorsunuz ama benim yaşadığımı yaşamadan anlamayacaksınız beni. Ben iyi değilim arkadaşlar. O orada duruyor ama seni kardeşi gibi görüyor. Duygularını bilmiyor hiçbir zaman bilmeyecek senin onu sevdiğin gibi sevmeyecek. Ben her gece kafamı yastığa koyduğumda kahroluyorum.