Senden nefret ediyorum..

Her gün senle göz göze gelişlerimiz..Senden ölesiye nefret edişim ve buna rağmen hala senle göz göze gelişim..Bir düşman edasıyla yanından geçerken aslında senin her adımını izlediğimin farkında olmamam..Kibir öyle bir kaplamış ki gözümü,mantığımı bile kullanamaz olmuşum.Biriyle göz göze geliyorsan sen de onu izliyorsundur aslında değil mi?

Nerden bile bilirdim hiç tanımadan nefret ettiğim insanın bir gün hayatımın merkezi olacağını..Taa ki yazılarını okuyup o küçük dünyanı görene kadar senin zengin züppesi olduğun önyargısı ile yaşamışım aylarca..Ne haksızlıklar etmişim bir gün deli divane aşık olacağım adama..

Her şey o yazını okuduğum gün oldu..Sonra yeni yazıların,her okuduğum cümle bir adım daha yaklaştırdı beni sana,her gün bir az daha..Nefretim mahçupluğa dönüştü önce,sonra gizliden gizliye çok beğendim kalbini,düşünce tarzını,sanki beni anlatırmışcasına kurduğun cümleleri..Tanımak istedim seni.Meğersem aylardır önyargı ile her hareketini kendini beğenmişliğe yorduğum adam ne kadar da bana benziyormuş..

İlk konuşma heyecanını yaşıyordum o gün..)) 1 Mart .Senin sesini ilk defa duyduğum gün.Yüz yüze ilk defa seninle konuşacaktım..İlk defa seni önyargılarımla değil,asıl sen olarak görecektim ve boğazına yapışıp öldürmek istercesine nefret eden ben aşık olacaktım sana..Ne garip değil mi? Bir ay.Sadece bir ayda sana ait tüm düşüncelerim değişmişti.Nasıl ümitlerle beklemiştim ben 1 martı.O gün geldiğinde,sen bana selam verdiğinde artık karşındaki senin her kelimene aşık bir kız olacaktı..Göz göze geldiğinde gülümsemekden kendini alıkoyamayan biri olacaktım ben...