Aşk Sessizliğe Gelmez, Aşk İçin Cam Çerçeve İnebilir!

Kavga etmemek adına, tartışmamak adına konuşmaktan kaçındığımız tüm kelimeler bizi bir volkan haline getirecektir. Bu volkan gün gelecek önce her şeyi küle çevirecek, sonra bu külleri bile yok edecektir.

Yıllar önce bir arkadaşım boşanma arifesinde söylemişti "aşk için cam çerçeve iner” o zamanlar hiç anlamamıştım bunu. Boş, ilkel bir ifade gibi gelmişti bana, yıllar sonra anladım, tıpkı Cemal Süreyya’nın da dediği gibi kavga ediyorsa, küsüyorsa, ağlıyorsa, yüksek perdeden çıkıyorsa sesler umut vardır hala.

Bir kadın sustuğunda bitermiş...

Yanınızdaki, hayatınızdaki insanlara iyi bakın, herkesten daha yakınsınız O'na... Tüm hatalarını, tüm acılarını, tüm eksikliklerini, tüm yaralarını her şeyi gördünüz, buna izin verdi, sizin için. Bir zamanlar öpüp iyileştirdiğiniz yaraları sona geldiğiniz için kanatmak ancak ne denli doğru bir karar aldığını fark etmesini sağlar.

Giderken bile bir hatırı kalmalı biten ilişkinin...

Terlediğiniz, üşüdüğünüz, sevdiğiniz, seviştiğiniz, güldüğünüz, ağladığınız insanı kanatmaya çalışmak bunu bilerek isteyerek yapmak tüm o size gösterdiği zayıflıklarından vurmak bu ilişkinin ne büyük bir zaman kaybı olduğunun ispatından başka bir anlama çıkmaz... Gidene haklılıktan, kalana da kansızlıktan başka bir şey kazandırmaz...
Hiç anlamıyorum asla da anlayamayacağım sanırım, 'insan olduğunu' nasıl unutur bu insanlar? Tüketmemek lazım duyguları, değerleri en önemlisi saygıyı... Tüm ilişkiler biter mi bilmem ama bitmemesi için çabalamak bizim elimizde galiba...

Değer vermeye, çaba göstermeye değer insanlarla olmanız dileğimle...