Bizi Hangi Açıdan Etkileyen Biriyle Uzun Dönem İlişkide Karar Kılmalıyız?

Aşk planların dışında gerçekleşendir, kontrol edilemez, ertelenemez, geciktirilemez, acele ettirilemez, engellenemez.

Fakat ilişkiler öyle değil. Biriyle ilişki başlatmak tamamen irademize kalmış bir şey. Ve ilişki derken evlilikten, uzun dönem beraber yaşamaya kadar dar bir alandaki ilişkilerden bahsediyorum. Dileyen için dostluk ve arkadaşlığı da katabilir.

Madem ilişkiler insanın düzen ve intizam, stabilite ve istikrar, sevgi ve saygı, ilgi ve alaka ihtiyaçları çerçevesinde alınan karardan başka bir şey değil, öyleyse ilişkiye başlayacağımız insanın da bu sistemi sağlayacak, güveni sarsmayacak biri olması gerek. Sürdürülebilir bir ilişki istemiyor muyuz?

Mutlu ve güvenilir bir ilişki kararımızı neye göre şekillendirmeliyiz? Şimdi bu soruyu irdeleyelim.

Ne açıdan bizi kendine çeken biriyle ilişki kurmalıyız?

Ruhumuza hitap eden kişiyle mi?

Ruhsal olarak birinden etkilenmek deyince, bunu ifade etmesi de, bunu kavraması da zor. Fakat ruhsal etkilenme öyle bir şey ki sanki bin yıldır tanıyormuşsun, o senin ruhunun ayrılmaz bir parçasıymış, ruhunda boşlukları dolduruyormuş gibi hissedersin. Bazılarımız bu hislerin gün yüzüne çıkmasına olanak sağlayan kişilerle karşılaşacak kadar talihli. Peki bu kişilerle uzun dönemli bir ilişki fikri nasıl olur?

Ruhsal etkilenme, tamam acayip tatmin edici, sıra dışı, alıp götürücü bir şey. Herkese nasip olmaz. Fakat ikiniz de olgun değilseniz, ikiniz de hala anlam veremediğiniz kurguların aptal karakterleriyseniz, isterseniz aşkın iki yarısı olun, şu dünya standartlarında o ilişkiyi sürdüremezsiniz. O yüzden, deneyin tamam, ama yıpratmayın karşıdakini de kendinizi de.

Ruhsal, karmik ilişkileri anlattığım bence için: Karmik Bir İlişkide Bulunduğunuzun 5 Kanıtı

Kalbinize/Duygularınıza hitap eden kişiyle mi?

Peri masalı ilişkisine kim hayır diyebilir? Bu tür bir etkilenme ve çekim çocukluk hayallerimizi süsler, yetmez geç çocukluk dediğimiz 40 yaş sonrası mutsuz ev kadını kahve erkeği hayallerimizi de süslemeye devam eder. Evet, aşk güzel bir şey. Yaşayabilene.

Fakat aşk düzenli bir ilişki için yeterli mi?

Aşk insanı savurur, dalgalandırır, genişletir. Evren toz pembe görünür. Her şey çok güzel de, şimdi lütfen tarihin unutmadığı efsanevi aşkları göz önüne getirin. Tekrar inceleyin. Hangi aşk kavuşmaya sahne olmuş? Hangi aşk "evli, mutlu ve çocuklu" bitmiş?

Aşk gene de düzenli bir ilişkiye konu olabilir, bunu yaşayan, veya yaşadığını iddia eden çift çok. Deneyin, deneyin, ama takıntılı olmayın. Ha şu da var, aşk için kaybetmek de, ölmek de güzel.

Aklımıza hitap eden kişiyle mi?

Zekasıyla bizi büyüleyen insanlar var, öyle değil mi? Zekası, başarısı, bakış açısı, sözleri, şuyu buyu. Bu insanlar aklımıza yatabilir, bizi ikna edebilir, onlarla hayat kolaylaşabilir. Doğru. Kelimeleriyle bizi mest edebilir, duruşuyla içimizi hoplatabilir. Bu da doğru. Fakat uzun süreli bir ilişki için zihinsel uyum, mantığa uygunluk, kafa yapısının uyuşması yeterli mi? Ya duygusal açlığınız, ruhsal açlığınız ne olacak? Bazıları içsel meselelerde daha dirençlidir, belki onlar için idealdir bu tür ilişkiler, bilemeyiz.

Sosyal çevremize ve kimliğimize uyumlu kişiyle mi?

Ailemize, geleneklerimize, sosyal statümüze, siyasi görüşümüze, arkadaş çevremize uygun bir eş neden kötü olsun ki? Hayat pürüzsüz akar, monoton da olsa güven verir, tahmin edebilirsin, sorunlara birlikte aynı çözümle yaklaşmanın keyfini çıkarabilirsin. Çok güzel.

Fakat alışkanlık, aynılık, rutin, benzerlik... Bunlar insanı bir zaman sonra bunaltabilir. Delice çekim yoksa, ten uyumu yoksa, yalnızca koşullara uygunluk söz konusuysa, uzun süreli devam etmek ister miyiz? Sanırım gene de en uzun süreli ilişkiler bu tür uyumlarda oluyor.

Ten uyumu olan kişiyle mi?

Şehvet, ihtiras, arzu... Hepsi ön sırada. Tutkuyu yaşıyorsunuz fena mı? Tenler birbirinde eriyor, ıslak ve sıcak dakikalar ilişkinin esas kahramanı. İlişkilerde olmazsa olmaz, bence de öyle.

Fakat sırf ten uyumu olan bir ilişki, yalnızca yatak odasından oluşan bir ev gibi değil mi? Hayatın geri kalanı, gündelik yaşam, siyasi olaylar, mutfak ihtiyaçları, kalbin odacıkları, bunlar ne olacak? Uzun süreli ilişkiyi sağlayabilmek için yeterli mi?

Peki geriye ne kaldı?

Her şeyi eledik. Hiçbir şey kalmadı. Saydıklarımın hiçbiri, benim görüşümce, ne uzun süreli bir ilişki için ne evlilik için yeterli değil. Güven, istikrar, tatmin, huzur, bunlar bir arada hiçbirinde yok.

Peki ne sonuç çıkıyor? Bana kalırsa ya standardın çok düşük olacak ve her birinden azar azar bulunduran birini gözüne kestirip evleneceksin. Ya da yüksek standartlarla devam edip "çok aşık oldum, hiç evlenmedim" diyen Orhan Veli gibi yaşayıp öleceksin.

Evlilik güzel bir şey olsa gerek. İlişkiler zaten güzeller. Bazen insan bir noktaya geliyor ve yıldığını fark ediyor yalnız.

Ama evlilik güzel evet. Mutlu evlilikler dilerim.

Sizce evliliğin şartı, olmazsa olmazı ne?