Kalbinin Hikayesini Bilmediğiniz İnsanların Hayatını Yargılamayın!

Bazı insanların kalbinde gizli bir sandık vardır

Bir ses, bir koku, bir ten ve binlerce anının gizli olduğu sandık... Açmaya kimin cesareti var ki? Ama ne yazık ki kalbinin en derinlerine gizlediğini zannettiğin o sandık an geliyor kendiliğinden açılıyor. Keyifli bir günün ardından yolda en sevdiğin şarkıyı dinlerken yanından biri geçiyor , onun gibi kokan. O an birkaç saniye sanki o hiç gitmemiş hissi , sonra lanet olsun elimde olsa parfümün üretimini yasaklardım isyanı... Kimsin ki sen yabancı ? O değilsin sen. Yıllar yetmemiş miydi seni unutmaya? O kitapta okuduğum cümleler haklı çıkmak zorunda mıydı ki, oysa ki unuttum demiştim.

Kokusuna alıştığınız bir insanı unutamazsınız. Aranıza mesafeler ya da ayrılıklar girebilir. Yüzünü unutmuş olabilirsiniz, sesini de… Ama kokusunu unutamazsınız.

Ben onu koklayarak öperdim be...

Kendime bile itiraf edemediğim yalanlarım vardı benim

Evet, kendime bile itiraf edemezken bir başkası 'hala seviyor musun ' onu diye sorduğunda nasıl itiraf edebilirdim, nasıl evet hala onu seviyorum diyebilirim ki? Diyemem... Onu hala ilk günkü gibi seviyorum, o hala yüreğimi yakıyor diyemem.

Öyle karmakarışık bir durum ki ne hissettiğini bilemiyor insan, aradan o kadar çok zaman geçmiş ki ?

Boğazımda çözemediğim bir düğüm var , ara sıra bir şeyler hatırlattığında aklımı yitiriyorum. O yüzden sakladım derinlere kimse görmesin, kimse bilmesin onu hala çok sevdiğimi. Bir günah gibi saklarım ben onu içimde. O ağacımızın altına gider gizli gizli ağlarım kimse bilmesin.

O da bilmiyor, hala sevdiğimi, hala o kolyeyi, fotoğrafları, mektupları hatta beni üzdüğü gece bir parça kağıda yazıp gönderdiği 'seni seviyorum, affet ' notunu bile hala saklıyorum ama o bunu bilmiyor.

Bana ilk verdiğin gülü ve el yazısıyla yazdığı şiiri de hala sakladığımı söylemiş miydim size? Peki ya o nerede diye sorarsanız o yok ... Başkası evlendi der ben öldü derim. Bazen birini sevmeye niyet etsem ona ihanet ettiğimi düşünürüm. O evlenmiş bile sen ne saçmalıyorsun diyebilirsiniz ama bu farklı bir durum o evlenmedi, o öldü işte...

Biliyor musunuz çok korkuyorum... Yeniden aşık olamayacak olmanın acı bir sızısı yakıyor ruhumu...

Bazı insanların kalbinde anlatamadığı , geçmeyen yaraları vardır. İşte benim ki de böyle. Hatta yaptığım saçmalıklar bile bu yüzden ama kimse bilmiyor işte, bilse de anlamıyor. Nolur hikayesini bilmediğiniz insanların hayatlarını yargılamayın, ben yıllarımı kaybettim , sevdiğim insan öldü.

O gülen yüzün ardında ne derin bir acı vardır bilemezsiniz.

Not: Sevdiğiniz insan yanınızdaysa ona koklayarak sarılın belki bir daha fırsatınız olmaz.