İnsanlara Neden Bağlanmamalıyız?

İnsanlara olan aşırı bağlılık yüzyılımızın en büyük hastalıklarından biri haline gelmiş durumda. Hastalık diyorum çünkü insana zarar vermekten, üzmekten başka bir işe yaradığı yok. Hastalık olmasının bir başka bir sebebi de psikolojik yönden insanı çökertmesidir. Zaten bir çok hastalığın kaynağı stres değil mi?

Gelin biraz nedenlerine bakalım...

Kalbiniz kırılır

İlk zamanlar olur, gecelere kadar konuşursunuz hatta sabahın ilk ışıklarına kadar. Her şey güllük gülistanlıktır ama bir yerde çatlak verir aranızdaki ilişki ve devamında da artçı sarsıntılarla kalbiniz hasar görür. O kalbi tekrar eski haline hiçbir zaman getiremezsiniz. Belki bir nebze düzelir durumunuz ama hep buruk kalacak içiniz...

Boşluğa düşersiniz

Güzel geçen günler yitip gitmiştir. Bir anda kopuverirsiniz sevdiğiniz insandan. Neye uğradığınızı şaşırırsınız. Afallarsınız adeta ama geri dönüş yoktur. Güçlü olmanız lazım. Çünkü geri dönerseniz o büyük boşluk sonu gelmez bir karadeliğe dönüşür ve bir daha işler rayına oturmaz.

İnsanlara olan güveninizi yitirirsiniz

Güvenirsiniz, sırtınızı yaslar başınızı omuzuna dayarsınız. Herkesten, her şeyden çok güvenirsiniz. Onca sözler verilir seni hep seveceğine hiç bırakmayacağına dair ama sözlerin üstü tek kalemde çizilir. Ve öylece ortada kalakalırsınız... Artık insanlara olan inancınız da zedelenmiştir...

Yalnız kalırsınız

Bağlandığınız insan sizi kısıtlar ya da siz onun için fedakarlıkta bulunursunuz. Çevrenizdeki insanlarla aranıza mesafe koyarsınız, uzaklaşırsınız. Sadece onunla vakit geçirmek istediğiniz için başka insanları arayıp sormazsınız bile. Ama sonra ne olur? O gider ve yalnızlıkla baş etmek zorunda kalırsınız.

Fazla uzatmak istemiyorum. Sadece şunu söyleyebilirim elinizde değil ama insanlara fazla bağlanmamaya dikkat edin. Sonu hep hüsran çünkü...

MutluKalın...

#Raskølnikov