Sadece Ambalaja Odaklı Olup, Karakteri Koyveren İnsanların Yaşadığı 5 Durum

Tüm dikkatleri ambalaja odaklıdır

Bir hediye paketi misali, güzel paketlenmiş, gözlerine hitap eden birini gördüklerinde "Keşke benim olsa" diye akıllarından geçirirler. Akıllarından geçirdiklerini elde etmek icin her türlü şaklabanlığı yaparlar, eninde sonunda istediklerini alırlar.

"Görüntü güzel olsun da, içi çöp olsa da katlanırız" düşüncesindeler

İlk başlarda her şey güzeldir. Beğendikleri karşı cins karşısında gözleri gönülleri açılmıştır. Dünya yıkılsa umurlarında olmaz, çünkü zaten görebilecekleri en güzel şey karşılarındadır. Beğenmedikleri karakteristik özelliklerini sineye çekip görmezden gelirler.

Kendilerini yetersiz hissedip tribe girerler

Bir süre sonra karşılarındaki güzellik karşısında kendilerini yetersiz hissetmeye başlarlar. Ona görünüş olarak layık olmak için ne gerekiyorsa yaparlar. Saç stilinden tutun, giyim tarzına kadar değişmeye hazırlardır.

Bayıldıkları sıfata "doyduktan" sonra, ilgileri karaktere kayar

Zaman geçtikçe karşılarındaki insana alışırlar ve onu eskisi kadar güzel bulmazlar. Ölüp bayıldıkları afet, sıradan birine dönüşür. Karaktere göz atma vakti gelmiştir. Karşılarındaki insanın güzel özelliklerini bulup, o özelliklere dayanarak ilişkilerini devam ettirmeye çalışırlar. Bir dayanak bulamayınca ise, yeni "güzellikler" arayışına girerler.

"Ah, yine mi keder? Ama artık yeter!" sendromu devreye girer

Elbette insan dış görünüşünü zerre beğenmediği biriyle bir ömür geçirmek istemez. Fakat bazıları var ki, tek aradıkları dış güzelliktir. Sadece ambalaja odaklıların sonu her zaman "Ah yine mi keder? Ama artık yeter!" diye isyan edişlerdir.