Belki Bir Dinozor Değildik Ama Biz de Tükendik be Kardeşim!

Ben öyle birini sevdim ki unutmak istedim unutamadım vazgeçmek istedim fakat beceremedim

Merhaba sevdiğim kadın nasılsın iyi misin ? Bak ben yine sana yazıyorum..

Seni sevdiğim için asla pişmanlık duymayacağım bu hayatta yaptığım en güzel iş seni sevmeye kalkışmak oldu zor oldu ama yine iyi ki sevmişim seni.

Seni ilk gördüğüm an yüzümde oluşan sebepsiz tebessümü unutmayacağım elimin ayağımın birbirine girmesini de unutmayacağım ben seni çok sevdim öyle sevdim ki uğruna ölecek kadar sevdim gözyaşı dökecek kadar sevmiştim ama bir kere bile sevmedin oysa ki benim içim yandı ama sen hep sağ çıkmıştın o yangınlardan.

Anne ben çok sevdim ama sevilmedim sevilmediği halde sevmeye devam eder mi insan ? Anne ben devam ettim sevmeye hemde canımın acıdığını bile bile.

Hiç umudum yoktu ama bir kere bile vazgeçmeyi denemedim

Belki beni sever umuduyla bekledim hep sıkılmadan usanmadan bıkmadan sevdim kırmaktan korkarak canını acıtmaktan korkarak kaybetmekten korkarak sevdim ama sevilmedim insan sevilmediğini anladığı zaman içinde bir boşluk oluşuyor o boşluk insanı yakıyor bitiriyor be anne.

Canım yanıyor anne!

Öyle bir yanıyor ki ben söndürmeye çalıştıkca daha da çok alev alıyor içimdeki yangın ben sadece sevdim anne sadece sevdim.

Bir anne nasıl küçük çocuğunun üzerine titrerse bende onun üzerine o kadar titrerdim ama o benim onu nasıl sevdiğimi bilmiyordu bilmeyecekti belki de hiç bir zaman ama ben vazgeçmiyordum onu vazgeçilmez yapan şey gülüşü müydü yoksa benim ona olan sevgim mi bilmiyordum bildiğim tek bir şey vardı oda ona aşık olduğum.

"Belki bir gece aynı yıldıza bakıp gülümseriz."

Yürüyorum sokaklarda ellerim ceplerimde rüzgarın esintisi okşuyor bedenimi ne zaman sevdim ne zaman bu kadar benimsedim ne ara böyle sahiplendim hiç birini hatırlamıyorum hatırladığım tek bir şey vardı oda onu gördüğüm ilk gün bir o günü unutamıyorum. Kulaklık kulağımda fakat şarkı dinlemiyordum kendi benliğimi dinliyordum ben o gün.

Nereye gittiğimi bilmiyorum

Hiç durmadan yürüdüm yol boyunca nereye gittiğimi bile bilmiyordum sadece düpedüz bir yolda ilerliyordum canımın acıdığını hissediyor ama hiç bir şey yapamıyordum bir süre sonra yorulduğumu hissedip oturdum bir kaldırım üzerine gözyaşlarımın yanağımdan aktığını görüp ellerimle gözyaşlarımı sildim kendi kendimi teselli ettim o gece sanırım hayatta ki en zor şey insanın kendisini teselli etmesiymiş ben o an kendi ellerimle kendi gözyaşlarımı sildim inanın bu hayatta ki en çaresiz olduğu andır bir insanın.

Ne yanımda beni teselli edecek bir insan vardı ne gözyaşlarımı silecek bir insan

Kendi yaramı kendim tedavi ettim bu ne demek bunu bilemezsiniz. Onunla konuşmayı seviyordum ne söylediği ne dediği zerre umrumda bile olmuyordu o konuşunca yanağında hafif oluşan tebessümü seviyordum o tebessüm edince yanaklarında oluşan gamzeleri seviyordum.

Belki bir dinazor veya bir ejderha değildik ama biz de tükendik be kardeşim.

O konuşunca ben kendi kabuğuma çekilip sessizce onu dinlerdim konuşması hiç bitmesin isterdim o saatlerce günlerce aylarca hatta yıllarca konuşsa karşımda ben ömür boyu dinlerdim onu.

Küçük bir çocuk düşünün annesinden dayak yediği halde yine de anne diyen işte bende sevilmediğimi bildiğimde halde canımı yaktığını bile bile yine de o diyordum.

Her duamda o var

Her gece uyumadan önce tavana bakarak onu düşünürdüm hayaller kurup kendi kendime gülümserdim her duamda o vardı.

Ben sevdim karşılık beklemeden sevdim onun için ölecek kadar sevdim.

Ben sevdim annem kadar sevdim annem gibi çok sevdim.

Ben sevdim kendimden bile çok sevdim. Ben sevdim sevdim.

Ben bir kızı sevdim.

Ben bir kızı çok sevdim.

Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Bir başka bencem'de görüşmek üzere hoşca kalın.

Yazar: Emre Çiftci