Bir İlişkinin "Çok Geç Artık" Evreleri

O saçlarını okşayarak, kollarını sımsıkı sarıp sarmaladığın bedenin kokusunu içine çekmek için çok geç artık

Sarılırken; sanki dünyanın en huzur dolu kolları o kollarmış gibi bir hisse kapılınılan kollar sana ait kollar değildir bir süre sonra... Başka bedene sarılı, başka bedenin kokusunun esiridir o kollar. Çoktan vazgeçmiştir o kollar senden, çoktan gitmiştir senden. Geriye bıraktığı o an'ların büyüsünü hafızalardan silemediğin bir emanetle birlikte kalakalmışsındır ortada.

Telafi edilebilmesi mümkün olan hatalar için bile çok geç artık

Elinize bir fırsat verilir, telafiler için değerlendirilmesi istenir. Bu fırsatı değerlendirip değerlendirmemek sizin elinizdedir. Fakat bazen erteleme ihtiyacı hisseder insan... "Bu fırsatı vermişler elimize, bir ara telafi ederim" rahatlığıyla erteledikçe ertelerler. Ancak bilmezler ki; hataları bile onların bu rahatlığı, bu umursamazlığı yüzünden gerçekleşirken, telafilere bile geç kalarak bir hataya daha kurban gideceklerini.

Herkesin imrenerek örnek aldığı çifti tekrar yaşatmak için çok geç artık

Herkesin dilinde, herkesin ilişkilerinin merkezine oturtulan bir ilişkiydi.. Ne o merkezden kalkmaya cesaret edilebilirdi, ne de onları o merkezden tutup kaldırabilecek başka örnek bir ilişkiye sahip çiftler.. Kim bilebilirdi bir gün o merkezin ortasına çığ gibi düşen geç kalınmışlıkların verdiği güç onları tek bir geçişte yıkıp geçeceklerini.

Birlikte kurulan hayallerin gerçekleşmesi adına atılan adımlar için çok geç artık

Hayalleri bile küstürdü geç kalınmışlık. O kadar emeği vardı bu ilişkinin üzerinde. O da bir umut adına, ona emanet edilen hayalleri gerçekleştirmek adına çaba sarfedecekti. Sorumluluklarının bilincindeydi. Ama çaba sarfedebileceği o hayallerden geriye pek birşey kalmadı artık. Herşeyle birlikte o hayallere de geç kalındı.

Verilen sözler için çok geç artık

Sözler bırakılır bir köşeye, tutulması için dökülüverir ağzından. Ama aksine tutulan sözlerin değil, tutulmakta güçlük çekilen sözlerin saftında yer edinirdi. Artık sözlerle birlikte açık bir kapı yoktu ardında bırakılan. Tüm kapılar kapanır, kapının ardında kalan her iki tarafta kaybeder. Çünkü o kapının tekrar açılması için bir umut yok artık..

Ne diyordu şair; yıkıldı yolunu bekleyen şehir.. şimdi gelsen de bir, gelmesen de bir.

#yağmurunsesi