"- Haydi Kalbim Söyle, Onu Nasıl Sevdiğimi!" Dedirten Söylemediğim Gizli Duygularım

Saat gece 5 oldu ve benim bahsettiğim konu, bahsettiğim kişi yine aynı. Ne uyuyabiliyorum ne de uyanabiliyorum. Aklım çıkıyor ama o çıkmıyor. Bu benceyi şimdi geceliğin değil de yarın akşam paylaşmak istiyorum. Şimdi yazmamın nedeni ise saf duygularımın geceleri depreşiyor olması. Hele ki bu gece fazlası ile duygu patlaması yaşıyor olmam.

Hadi o zaman, hep beraber tatlı genç kızımızın hikayesini okuyalım!

Aslında aklım çıkıyor da o çıkmıyor

Aslında aklım çıkıyor ama o bir türlü çıkmıyor.

- Acaba şu an uyuyor mu?

- Nasıl uyuyor?

- Neden hala girmedi ki?

- Neden girmiyor?

- Neden bana hiç yazmıyor?

- Acaba ben 2-3 gün kendimi tutup aşk sendromlarımdan çıksam merak edip yazar mı?

- O kız kim acaba?

Gibi saçma sapan aklımda binbir çeşit soru ile aklım çıkıyor ama o bir türlü çıkmıyor.

Duygularım aklımın ve mantığımın önüne geçiyor ama gururuma engel olamıyorum

Ne işse bir şey yazmadan, söylemeden, yapmadan önce her zaman "Şimdi küçük duruma düşüp ego kastıracağım ve rezil olacağım!" diye düşünüyorum. Hadi oradan gurur ne kadar engel olabilir ki demiş olabilirsiniz ama 2 sene söylemeyecek kadar abarttım. Tam söyleyeyim derken en yakın kız arkadaşımın, kız kardeş gibi bildiğim insanın ona aşık olduğunu öğrendim. Ona da kızamadım. Ve sırf onun için hislerimi içimde sakladım. Bir arkadaş her zaman bir erkekten değerlidir bana kalırsa. Onun şüphelenmemesi için elimden geleni yapmaya çalıştım. Ben saklamaya çalıştım ama o daha ilk günden anlamıştı ve bana sen ona aşıksın, söyleyemiyorsun da deyip damgayı yapıştırmıştı. Onunla aramı bozan ne varsa hepsine arkadaşlarım sebebiyet olmuştu. Arkadaşım anlamasın diye, saçma sapan bir şekilde başkasından hoşlanıyorum deyip sonra da o kişiye gerçekleri anlatıp onu hiç sevmediğimi söyleyip sonra da o adamla mahkemelik duruma düştüğümden mi bahsetmeliyim, yoksa arkadaşım sevdiği adamı elde etsin, konuşsunlar diye tanımadığım biri ile aşık damgası yiyip rezil olmamdan mı bahsedeyim? Baktıkça midemi bulandıran insanlarla damga yemek oldukça kötü bir duygu gerçekten. Onlar bile bu durumu bilip benle düşmanlarken hala bu saçma sapan ve komik olayın beni rahatsız etmesi tam bir sinir krizi sebebi. Hiç birinizi istemiyorum, bana onu verin. Hem oysa benim kalbim ev değildir ki her odasında başkası olsun.

Sen bayansın, köpek gibi koşmazsın koşturursun!

Sen bir bayansın, nasıl da hiç utanmadan bir erkeğin peşinden koşup kendini küçük duruma düşürürsün? İşte ben hep buna tutundum. Bunu size de tavsiye ederim. Hiç bir zaman bir erkeğin peşinden koşup kendinizi küçük duruma düşürmeyin. Kendinizi küçük duruma düşürdüğünüz de erkeklerin gözünde; basit, aptal, takıntılı kız durumuna düşüp rezil oluyorsunuz. Ben dahi bu benceyi yazarken ne kadar küçük duruma düşebileceğimi hesaplıyorum. Aslında yazamıyorum da anlatmak istediklerimi anlatabilmem imkansız.

Bazen bazı şeyler elimiz de olmuyor ve kendimizi durduramayıp bir anda duygu patlaması yaşayabiliyoruz. Duygu patlamalarını abartıp "Basit" durumuna düşmediğiniz sürece merak etmeyin, rezil olmadınız. Sadece seviyorsunuz.

Herkesin derdi de ben olmuşum, vay canına!

Nedense herkesin derdi de ben olmuşum. İnsanların işlerini güçlerini bırakıp benim sevdiğim kişi ile aramı açmaya çalışması gerçekten de aşırı derece de komik bir durum. Hay sen kimsin de benim aramı bozacaksın? Gerçekler ortada. Olaylar orta da. Her şeyime burnunuzu sokmaya çalışırsınız çocuktur der geçerim ama sevdiğim biri ile aramı açmaya çalışmanın sonu çalışan kişiler için pek hoş olmaya bilir. Hay daha önce deneyen oldu kız kendisi tıpış tıpış gitti. Sizde uslu bir kız olup yeriniz de oturun. Meydan benim, açılın.