Sizin Aşkınız Hangisi? Aşkın 6 Halinden Bahsediyor Sarah Jio

Agapi - Ölümsüz Aşk' ın arka kapağında şöyle yazıyor;

"İlk görüşte aşık olabilirsiniz. Fiziksel bir çekime kapılarak aşık olabilirsiniz. Tutku ve ihtiras dolu bir serüvene çıkabilirsiniz. Paylaşımlarınız üzerinden aşka tutunabilirsiniz. Hiçbir bağlayıcılığı olmayacak şekilde de aşkı tanımlayabilirsiniz. Peki gelecek planlarınızla uyumlu bir aşka ne dersiniz? Ya da belki ölümsüz aşkı bulursunuz. Aşkın altıncı hali agapiyi... O' nu "O" olduğu için seversiniz ve asla vazgeçmezsiniz."

Bu, O'nunla ikinci karşılaşmamız. Sarah Jio ile. İlki "Böğürtlen Kışı" ydı. Biliyorum. Okumaktan bu denli uzak bir topluluğa kitaplardan örnekler sunmak, aşkı bu denli ucuz yaşayanlara aşktan söz etmek oldukça sıkıcı gelecektir. Hele aşka dair kitaplardan örnekleme yapmak, çoğunuzu kaçıracaktır. Olsun. Biz üç-beş kişi kendi aramızda anlaşırız nasılsa.

Jio' nun Ölümsüz Aşkı Agapi' de 6 tanımdan bahsediyor. Ana ve alt başlıklar kitaptan. Yorumlar önce benden sonra da sizden. Ya siz? Siz hangi halini yaşıyorsunuz aşkın. Ya da hangi halidir size göre yaşanması gereken?

EROS:

Hem fiziksel hem duygusal aşk. Aşkın bu türü tutkuyla doludur.

Bana göre tutku varsa bir ilişkinin içinde, işte o yaşanası tek aşktır. Ruhun beden ile bütünleşmesi. Hep sorulur ya hani. Hangisinin sesini dinliyorsunuz? Kalbinizin mi? Aklınızın mı? İşte ben o yüzden hep "bir tek bedenlerin birleşmesine s*ks, ruhların bedende tutkuyla birleşmesine sevişmek" derim. Çünkü s*ks yapmaksa hedefin, cebindeki para kadardır alternatifin. Sevişmekse tek beklentin, aşkındır isteğin. Ey aşk tanrısı Eros! Fırlat okunu şu aşkı hafife alanlara!.. Hani şöyle tam orasını hedef alarak...

LUDUS:

Bir oyun gibi oynanan aşk. Aşkın bu türünün en önemli parçası eğlencedir. Çiftler, bir araya gelmekten, karşısındakini etkileyip cezbetmekten hoşlanır. Ancak uzun süreli bağlılık sözü yoktur.

Türkçede karşılığına oyun aşkı deniyor. Eğlenilecekler ile evlenilecekler için tam da ayırıcı olma niteliğinde. Elbette eğlenceli bir birlikteliğin tadına doyum olmaz. İlişkilerimizi renkli hale getirmekten sözediyorsak tamam. Varım. Hem de uzun atlama rekorları kırarak varım. Ha yoook "bir süre keyifli anlar yaşayayım sonra bakarız duruma" havasındaysanız, buyurun sizin olsun.

STORGE:

Arkadaşlıktan doğan ve desteğe dayanan aşk. Güven dolu ve bağlılık gerektiren bir aşktır.

Güçlü ve güzel dostlukların aşka dönüşümü pek sürpriz değildir bilirsiniz. Hatta aşka en yatkın olanlarıdır. Birbirlerini bu denli iyi tanıyan, tanımlayabilen, hemen her konuda anlaşabilen ve birbirlerine her konuda destek olanlar arasına aşkın bu denli çabuk girmesi yadırganamaz. Önemli olan aşkta da dost kalabilmek değil midir zaten? Eğer bunu başaramayacağınızı bilmenize rağmen karşı koyamıyorsanız hislerinize -ki başarmak gerçekten büyük emek ister- hem aşkınızı hem dostunuzu kaybetmeye hazır olun.

MANİA:

Saplantılı aşktır. Duygusal iniş çıkışlar, kıskançlıklar hâkimdir.

Ha işte! Saplantı denilince orada durmak gerek. Hep izlemez miyiz filmlerde? Çoğu karşılıksız, kıskançlığın hat safhada olduğu, kendi ilişkisinde aradığını bulamayıp başka ilişkilere çomak sokan kişilikleri. Başka birine aşık olduğunu, hatta sana karşı hiçbir ilgisinin olmadığını bilip, "ya benimsin ya toprağın" edebiyatına girmeyi hiç anlamadım. Asla da anlayabileceğimi sanmıyorum. "Ama sen arkadaşımın aşkısın" edebiyatını anlayabiliceğimden eminim.

PRAGMA:

Kalbin değil aklın kontrol ettiği aşktır. Çiftler seveceği kişiyi mantığıyla seçer, kendisiyle benzer ilgi alanları, ortak değerleri olan birini arar.

Kalbin seçmediği aşk olur mu? Ona aşk denir mi? Aşk dediğin acıtacak canını biraz. Kaybetmekten de korkacaksın, hasret de çekeceksin, kavuşma özlemi de. İliklerine kadar hissedeceksin arzuyu. Kavuştuğunda dudaklarına yapışacaksın o an mesela. Kavga ettiğinde sevişerek barışacaksın. Ne o öyle mantıkmış! Mantık eylemde aranmalı, aşkta değil.

AGAPİ:

Özverili, fedakâr, koşulsuz, bencil olmayan aşktır. Kişi kendini sevdiğine adar, karşılığında hiçbir şey beklemeden verir. Onu 'O' olduğu için sever.

"Aşk emek ister" gerçeğini kanıtlar nitelikte bir yaklaşım. Beklentisiz, çıkar gözetmeksizin sevebilmek. Olduğu kadar, olabildiği kadarıyla yetinmek işte. Ölümsüz aşkın sırrı da bu değil mi? "Ne isen, nasılsan, ne kadarsan yeter bana. Ne azsındır ne de fazla. Eksik yanım ya da fazlalığımla sevmiyorum ki ben seni. Seninle tamamlananım ben. Yeter ki yarım kalanım olma."

"Evet, çünkü biz filmlerdeki gibi aşklar istiyoruz. Hepimiz. Ama öyle bir şey yok. Olsa bile sonsuza dek sürmüyor." (Sarah Jio)

Sizin aşka dair beklentiniz hangisi? Aşkın hangi halidir yaşamayı istediğiniz?

Sevgiyle kalın.
Rüzgar