Güzel Sevebilmek İçin Sadece Altı Saniye Bakmak Yeter

Senden haberi bile olmayan birine bir duygu beslediniz mi? Acı değil mi? Böyle garip bir his... Umut var ama inanç biraz azalmış da bir mucize patlaması olacakmış gibi... Aslında onu gördüğümde amacım onunla tanışmak değil. Yolun bitmemesi. Dönemeç girmesin araya hiç istiyorum, aramızdan arabalar geçmesin. O hiçbir şeyden haberi olmadan yürüsün, ben izleyeyim işte. Beş dakika, on dakika, ne kadar olursa işte. Güzel şeyler hissedince, güzel düşününce, güzel de rüyalar görüyorum kardeşim cidden bak. Öyle çok sevmek önemli değil. Güzel sevmek lazım. İlk defa rüyamda evlenirken gördüm kendimi. Aklımda o kadar çok dönmüş ki artık.

Hedefim çok sevmek değil, güzel sevmek

Tamam işte güzel kız deyip sırtımı dönüp uzaklaşmak istiyorum ama olmuyor işte. Cesaret denen o duygu kahvemi yudumlarken geliyor da, ne zaman karşıma çıksa bir yerlere saklanıyor. Kafamı ne zaman yastığa koysam cesaret patlaması oluyor. Gideceğim yarın koluna yapışacağım diyorum. Yarın oluyor yine sadece bakmanın tadını çıkarıyorum. Tanışsam belki kahve içebiliriz, ne bileyim o elmacık kemiklerini avuç arama alıp gezdirebilirim belki. Sonra diyorum uzak dan bakmak sanki daha güzel. Eksik bir şey var tamamlanmıyor. Onu ilk gördüğümde çok yakındım aynı otobüsdeydik yarım metre yoktu bile aramızda. Hatta konuştuk bile ayağıma basmıştı pardon demişti bile. O hepsini unutmuştur da ben nasıl unutayım ki. Üç gün dört gün unutuyorsun da birden karşına çıkınca bir günde hissettiklerin diğer dört güne bedel oluyor be.

Boynu çok güzel insanın öpesi geliyor.

Güvensizlik ya da özgüvensizlik değil bu. Hayatını rahatsız etmeme seçimidir bu bende. Hergün koton poşeti ile geliyor. Saati belli hergün spor yaptığım yerin önünden geçiyor da. Bir kere bir şey olsa diyorum konuşmak için sadece altı saniyemiz olsa. Yetecek sadece bana altı saniye yetecek. Olmuyor işte diyorum ya bir şeyler eksik. Çok farklı bir his aşk değil bu. Hoşlanma hiç değil. Sadece buram buram sevgi koklamak gibi bir his bu. Tam açıklaması yok sanırım,

Güneş batmaya yakınken gökyüzünü boyadığı, pembeli turunculu tonuna bakmak gibisin.

Platonik aşk hikayesi anlatmıyorum da. İnsan hep böyle karşı kaldırım da gördüğü birini çok beğenir ya. Deli gibi sarılmak istersin adını bile bilmediğin ufacık gülüşlerine sende yandan gülümseyerek eşlik edersin ya. Ne kadar saçma diyorum. Birine anlatsan senle dalga geçer de anlatmaktan çekinirsin. Buradan yazdığında biri çıkıp seni anlıyorum kardeşim dese gözlerin parlar işte. Umut bazen beklemek bazen de bakmaktır. Çaprazdan burnunun ucunu görürsün ya böyle saçları kapatır yüzünü. Deli olursun işte azcık yana baksa birazcık görsem dersin. Zaten iki sokak sonra farklı yere dönecek işte azcık görsem dersin. Önden gitsen yüzünü göremezsin, arkadan gitsen saçlarına bakar kalırsın. Tam anını yakalamak vardır işte. Aynı anda yan yana tam karşı kaldırımdan gitmek işte o en romantiğidir.

Benim hevesim hiç kırılmıyor ya hep bir umut, keriz hevesi resmen

Manzara izler gibi, film izler gibi. Bitmiyor işte o heves ya olursa diyorsun. Düşünüyorsun sonra el ele gezdiğini, sarıldığını. Güle güle gidiyorsun yolda görenler deli herhalde diyor. Öyle bir an yakalamışım ki hayalim de, tadını çıkarıyorum bazen, umursamasızca. Gerçek olma ihtimalini masaya koymuyorum bile. Hayali bu kadar güzelken, gerçeği naptırır adama öyle değil mi.

Sonra diyorum sağlığın ailen her şey evinin içinde var. Ama insan böyle görünce izleyince onu eksik bir şey var belli diyorsun. Evli olduğunu düşünsene diyorum onunla kendi kendime o anda o yine karşı kaldırım da yürüyor. İzlerken insan bazen masum da olabiliyor. Keşke görse, bilse bir şans verse sadece altı saniye yetecek bana.

Sevin kardeşim özellikle karşılıklı seviliyor ve seviyorsanız. Bütün insanlara verin o mesajı ben seven biriyim diye. Yanınızda ki sizin en büyük değerlinizdir. Yanınızda biri varken başkası ile hayal kurmayın. Bırakın o hayali biz yalnızlar kurarız.

Teşekkürler.