Bir Kadının Geçmişi Benim İçin Çok Önemlidir

İnsanı "şu an" ki haline getiren, şu âna kadar yaşamış oldukları

Acıları, sevinçleri, göz yaşları ve hayal kırıkları. O yüzden hayatıma giren kadınların geçmişlerine baktım hep. Gülümsediği şeyler bile ne acılar biriktirdiğine bağlıydı.

O yüzden geçmiş benim için önemli. Çünkü yaşadıkları anın kıymetini bilmiyor hiç kimse. Ben en çok da "en çok" acı çekenlerle mutlu oldum. Huzurun, mutluluğun kıymetini en çok, "en çok acı çekenler" biliyordu. Gözlerindeki ışıktan artık yaşanmışlıklar çetelesini anlamaya başladım. Bir çocuğa bakışından, bir gülü koklayışından... Yaş ilerledikçe daha kolay saklıyorlar kadınlar acılarını ama gözlerini saklayamıyorlar hiçbir zaman. Ya da farkında olmadığı acı dolu gülüşlerini.

Hiç kimsenin yağmurun bile böyle küçük elleri yoktur şarkısına her kesin farklı bir anlam yüklediği hayatlar içinde kaybolmak. Sevgisiz kalpler sığınma evi gibi oldu yüreğim. Artık hiç kimseye güvenmeyen ama kendini sevdirmek için çaresizce yanınıza sokulan minik, ürkek ve ağlamaktan şişmiş yürekleriyle geçmişinde hep acılar çekmiş insanların uğrak noktası.

Dilini bile bilmediğim ülkelerde ama gözlerde hep aynı sevgi arayışı. Hiçbirine dertlerimi anlatmadım oysa.

Hangi ressam "ben bu resmimde umudu boyaların gizemine aktardım" diye anlatıyorsa, ressam denmez ki ona. Aktarsa zaten, neden bir kez daha kelimelere döksün ki seninle paylaşmak istediği güzellikleri?

Kasaptır o belki de, bonfile tam sana göre, tam ağzına layık, yürek de var, kuzu yüreği" diye kendini ya da çok ruhsuz olduğum için anlatmaya değer acılarım olmadığından.

Bir çok hikaye dinledim evet, seri katillerinkine benzeyen türden. Bütün hikayelerin baş rolünde kendimi bulduğum.

Vücut, kendine eksik duyduğu şeyi canı çekermiş. Demir eksikliğin varsa vücutta gidip olmadık duvarları yalarmış mesela. Ben de ruhuma bitmek bilmeyen acı hayatlar yaşamış kadınları çekiyorum kendime. Işığa doğru uçan ateş böcekleri gibi hepsi.

Biraz dinlenip, uçuyorlar. Kimisi dönmüyor bir daha geri. Hepsinin yüreği o kadar kocaman ki nasıl da taşıyor o kadar acıyı, onca kederi anlamaya tek bir ömür yetmiyor. Ya da bendim asıl ateş böceği. Zaten bütün bebeklerin kadınmış anne karnında. Sonradan erkek cinsiyeti belli oluyormuş. Demek ki bu hayat yükünü kaldıramayacaklar erkek olarak geliyorlar dünyaya

O yüzden bir kadının geçmişi çok önemli benim için. Ne kadar acı doluysa yüreği, o kadar çekiyor beni kendine. Nedense onların yanında daha huzurlu hissediyorum kendimi. Onların benim yanımda huzur bulduğundan daha çok hem de.