Gecenin Üçünde Sarılmak

Yaz vakti. Saat gece 2 -3 civarı. Sana bir mesaj atıyorum:

-''Seni hep izledim''

Sanki hep erken yatar gibi bir halin varda o gün nedense erken yatmamış gibisin. Sanki uyusan bir rüya göreceksin. Ama sen gerçeklerle yüzleşmeyi seçmiş gibisin.

Senden hemen cevap geliyor:

-''Kimsin''

Sende bu mesajı bekler gibisin aslında. Az çok biliyorsun sanki kim olduğumu. Beklediğin bir şeyler var, biliyorum.

Sonra ben hemen cevap veriyorum:

-''Seni hep izledim''

Ben seni artık o kadar izlemişim ki artık. Hani izlemekler yetmemiş. Bir kere yazmayla anlayabileceğini düşünmemişim.

Senden tekrar mesaj geliyor:

-''Kimsin''

Evet biliyorsun kim olduğumu. Aynı cevabı tekrar yazmana rağmen mesajdaki ciddiyetini artırdığını farkediyorum.

Artık cevap verirken kim olduğumu yazıp bir şey daha ekliyorum. yalnız bir şey :

-''Seni seviyorum..''

Sende bekliyorsun önce biraz. Sanki kafanda bir şeyler var ama verecek bir cevabın yokmuş gibi. Tam toparlayamıyorsun..

Sonra teklemeden yazmaya başlıyorsun:

-''Bende seni aklımdan bir dakika bile çıkaramıyorum..''

Galiba bir aşk itirafına verilebilecek en güzel cevabı verdin bana. Öyle mutlu oluyorum ki. Bir yandan aldığım olumlu cevabın neşesini yaşıyorum.

Çağırıyorum seni yanıma. Saat 3 ü çoktan geçmiş. Yazın cehennem sıcağında ben tir tir titriyorum seni beklerken.

Sonra sen geliyorsun işte. İlk gördüğümde sevmiştim ya seni. Bir sarılıyoruz. İşte ilk sarıldığımızda da ben soğuktan titreyerek eriyorum. öyle bir duygu bu.

En sonunda ne mi oluyor? Sonra ben bir uyanıyorum. Kalbim hala atıyor. Sana sarıldıktan sonra ölmemişim. Hava aydınlık. Hava sıcak.. Hemen mesajlara giriyorum. Numaran bile yok. Sonra uyandığım için mi yoksa uyuduğum için mi pişman olayım bilemiyorum. Olsun yine de sarıldık...