Bir Küçük Eylül Meselesi

Onu eylülde görmüştüm bu beşinci eylüldü onu sevdiğim. Beş eylül geçmişti ve gelmemişti. Temiz duygularımın kirlenmediği bu beşinci eylüldü.

Heyecanla onu arayan gözlerim, üzülünce ağladığım gözlerim, ağlayamayacak kadar yorgundu. Hiç gelmeyecekti, bir kere bile sevinçten ağlayamayacaktım. Taşlaşmış kalbi paramparça ediyordu beni , her defasında parçalanan kalbimin zerre tanelerini ben topluyordum sırf ayağına batmasın diye.

Tam dört eylüldür görmemiştim onu

Bir gün arkadaşının facebookunu gördüm tesadüfen girdim bir fotoğrafın arkasında yan dönmüş şekilde gördüm yarısı çıkmıştı. Ekranı yan yana koyup eskisi gibi ağlamaya başladım hüngür hüngür ağlıyordum baş parmağımla silip ekranı buğulu gözlerimle resme bakıp saatlerce ağladım. Sevdik ama mutlu olmayı unuttuk hep. O gün son kez ağladım.

Yeni giysiler aldım saçımı kestirip kızıla boyattım hissizleştim duygularımdan kurtuldum kimseyi sevemedim. Onun gibi oldum bende. Birinin acısını tüm erkeklerden çıkardım. Doğum günümdü beş gün önce kutlamadı ve bende üzülmedim. Şimdi kimseyi sevmiyorum ve insanları ciddiye almıyorum.

Bir küçük eylül meselesi vardı , halledemedim

Okuduğunuz için teşekkür ederim ..