Baskıcı Aile ve Sonuçları

Bu benim ilk bencem o yüzden görsel olarak çok zenginleştiremedim nasıl yapacağım hakkında fikrim yoktu daha çok bilgi vermek istedim.

Ben 19 yaşındayım. Üniversiteyi bu sene kazandım ve 21 eylülde okula başlayacağım. Bu zamana kadar tek başıma dışarı çıkmadım. Arkadaşlarım bir yere davet ettiğinde asla izin alamadım. Herkes sevgilisiyle,arkadaşlarıyla bu havada gezerken ben evde oturdum. Hep evdeyim zaten dışarı çıkarsam çok acil bir durum yaşanmıştır. Ama dışarı çıkmama sebebim isteyip istememem değil. Anneme dışarı çıkmak istiyorum desem bu o kadar garip algılanır ki sanki dünyanın öbür ucuna gitmek istiyormuşum gibi anlar bunu. Babama böyle bir şey soramam bile.

Babam çok katı bir insan. 4 yaşındayken başıma bir şey gelmişti ve hiç unutamadım bunu. Kreşte çok sevdiğim bir arkadaşım vardı adı emir .Evde babama emiri çok seviyorum dediğimde babam bana tokat atmıştı. Bunu hiç unutamadım. Babama o günden sonra hiçbir şey söyleyemedim. Babam yanımda camı açmak için birden elini kaldırsa aniden geri çekildim vuracak sanar oldum bu hala böyle. İstediğim gibi giyinemedim.

Babam bir şey diyecek diye okul eteğim hep yerde gömleğim gırtlağımda ilikli gittim okula. Saçımı bir kere açamadım. Ergenliğe giriş dönemimdi 3 üz doğurdu annem. Boşlandım. Kendi halinde yaşayan ,odasından çıkmayan biri haline geldim. Babam onları gözümün içinde nasıl seviyordu. Bir arkadaş edindim adı Belay'dı. Beni bir kafeye ders çalışmaya davet etti. Annem ve babamın cevabını biliyordum. Ve zaten kardeşlerim ile meşgullerdi beni göremezlerdi.

Beray bana dedi ki kimseye söyleme dersaneyi ekip gidelim dedi ve gittik. Böyle yapınca ne annemlerin eziyet ve azarlamalarına maruz kalıyordum ve istediğimi yapmış oluyordum derken liseye geçtim. Yine eve bağlı yaşıyordum bir yılda okul için çıkmalarımı saymazsak 5 kere akrabalarıma gittiğimi düşünürsek hiç çıkmıyordum. Ne anne-kız alışverişe gidebildik ne baba-kız maça gittik. Bana ufacık zaman ayırmadılar hayatlarından ilgileri hep küçük kardeşlerime oldu. Kaçalım dedi arkadaşlarım kaçtım okuldan.

Bu yol çok kolay geldi bana. Evden ebeveynlerimin istediği gibi çıkıyordum. Tuvalette hissetiğim gibi giyiniyordum. Makyaj yapıyordum derken. Bana hep muhtaç olduğum baba sevgisini verebileceğini sandığım bir sürü kişiyle sevgili oldum. Hiçi kaybetmek istemediğim için hep cinsel yollarla kendimde tutmaya çalıştım kimse sevgili olduysam. Çünkü sevgisizlikten bıkmıştım. Benden fotoğraf istemişti bir sevgilim ve ben attım. Ayrıldıktan sonra bütün okula yaymıştı bunu. Dışlandım. Hakaretlere maruz kaldım. Evde gördüğüm dışlanmanın kaç katını gördüm. İş mahkemelere taşındı. Şiddet gördüm. Neden mi? Sevgiye muhtaçtım.