Yarın Çok Geç Olabilir

Hayat hiç bitmeyecekmiş gibi, yaptığımız hatalar için hep telafi hakkımız var gibi, en az 100 yaşına kadar yaşayacakmış gibi geçiriyoruz günlerimizi. Sevdiklerimize küsüyoruz, zaman ayırmıyoruz, çünkü hep yarını düşünüyoruz. Yarın yaparım, yarın giderim, yarın ararım, yarın sesini duyarım..

Yarın onun olmayacağı ve bizim yarına çıkamayacağımız ihtimalini düşünmüyoruz. Yoksulluğu maddi değerlere bağlıyoruz. Oysa bir anne ve babanın, dostun, sevgilinin sesi en büyük mal varlığınız olabiliyor bazen. Gülen yüzlerinizin ve en özel anlarınızın fotoğraflarda kalma ihtimali var ki inanın çok acı bir durum..

Kokusunu bir daha soluyamamak, kollarınızla bir daha saramamak ihtimaliniz var. Hiç istemediğiniz tartışmaların bile özlendiği saatler var inanın. Onun artık nefes alıp vermediği ve tüm ihtimallerin tükenebileceği bir an var ki, şu an yazarken bile benim nefesim kesiliyor sanki..

Keşke ile başlayan cümlelerin kalbinizin tam ortasına taş gibi oturacağı anlar var. Sanki ölümsüzmüş gibi, sanki ne zaman istersek sevdiğimize dokunabilecekmiş gibiyiz..

Şimdi o olmazsa göğsünüzde bir daralma, boğazınızda bir yumru oluşturacak insanlara gidin.

Kırdıysanız özür dileyin, kızgınsanız derdinizi anlatın. Bir kere daha ve çok sıkı sarılmanın tadını çıkarın. Derin derin içinize çekin kokusunu. Koklayarak öpün onu. Bu günde varsın çok şükür diyebilin. Ama hala hayattayken yapın bunu, sadece sevdiğiniz için bir şans verin. Ben yapamayacağım ama siz yapın. Güçlü olun birileri için. Güç olun birilerine..

Yarın olmayabilir, yarın olsa da çok geç olabilir. Hayat ego ve gurur için fazla kısa.

Allah kimseyi sevdikleriyle sınamasın..