Ünlü Biriyle Yaş Farkı-Bir Yasak Aşk Hikâyesi

Sırf içimden geçenleri anlatabilmek için öylesine bir hesap açtım. Lütfen sadece aşkın anlamını bilen insanlar okusun! Eveet, şimdi hikâyemi anlatayım. Bir temmuz akşamı Antalya'da arkadaş ortamında biriyle tanıştık. Kimse kimseye göz göze nasıl bakar bilmezken o benim gözlerime niye öyle, nasıl öyle bakmıştı ki. Ben aşık olmuştum..

Daha sonra uzun bir süre ne görüştük ne konuştuk, o süreçte ben ona olan hislerimin aşk mı yoksa tortu mu olduğuna karar vermeye çalışıyordum.

Doğum günü yaklaşmıştı, doğum gününden bir kaç gün önce sosyal medyada bir fotoğrafının altına dayanamadım yorum attım.

'Bla bla, doğum günün için sana özel bir hediyem var.Bunu sana nasıl ulaştırabilirim?'

O kadar yorumun arasından görmüş beni, görmüş. Çünkü ben ona olan umudumu hiç kaybetmedim. Hemen mesaj attı

'Çok teşekkür ederim zahmet etmişsin. O zaman sana bir akşam yemeği ısmarlayayım orada verirsin hediyeni.'

Kabul ettim bende.Daha ilk kez yalnız görüşmemize rağmen o kadar sıcak o kadar samimiydi ki anlatamam. Saat 6'da buluşmuştuk, hiç unutmam gece 2 sularına kadar beraberdik. Vakit nasıl geçti ikimiz de anlayamadık.

Siyasi, sanatsal, aşk, aile, hayat görüşleri, iş vs. her konudan konuştuk. Sohbet ettikçe anladık ki kafa uyumumuz mükemmel. Birlikte o kadar çok ortak yönümüz ve fikirlerimiz çıktı ki anlatamam. Herşey o yemekle güzelleşti. Yüzüme bakmaya kıyamıyor gibiydi, giderken sarılacaktım ona bile utandı kıp kırmızı oldu.

Bir hafta sonra Antalya'da çok sevdiğim bir yer vardı, bu sefer ben oraya görürdüm onu. Onu ilk kez gördüğüm şehir, güzel şehir. Anlamı büyük bende. Daha sonra 2-3 ay adını koymadığımız bir ilişki yaşadık. İlişkinin en güzel dönemleri o zamanlar bence. Birlikteyken hiç sıkılmıyorduk, her gün beraberdik.

Bugün tam 3 yıl oldu, gözlerimin son adresini bulalı 3 yıl, yüreğime hiç sönmeyecek bir ateş düşeli 3 yıl. Bu 3 yılda neler yaşadık bir Allah bir biz biliriz. Ne engeller, denizler atlattık. Ne günler geçirdik.

Ama kaderin bize kötü bir oyunu olmalı ki aramızda 2 tane atlatamadığımız engel vardı. Birincisi o ünlü bir oyuncu&şarkıcı, ikincisi aramızda ki 21 yaş fark. Ben 23 o 44. Ama onu görenler 25-30 sanıyor, yaşını hiç belli etmiyor.

Benim zaten babam çok küçükken öldü, çok fazla kötü günüm oldu bunun acısıyla yaşıtlarımdan fazlasıyla olgunum. O da çok çocuk ruhlu birisi, kısaca kimseyle anlaşamadığımız kadar birbirimizle iyi anlaşıyoruz. Bana bugüne kadar bir kez olsun cinsellikle ilgili tek kelime dahi etmedi. Dünyadaki tüm güzellikler onda toplanmış sanki. Gözlerindeki hiç sönmeyen umut ışığı, tertemiz kalbi, vicdanı, merhameti..

Peki şimdi ne mi oldu? Şimdi yalnızız. Herkes gibi, sıradan. Yapayalnız. Dünyanın en iğrenç duygusunu yaşıyoruz. Bir zamanlar canciğer olan iki insan şimdi iki yabancı gibiyiz.

Gözönünde biri olduğu için ilişkimizi açıklamayı ben hiç bir zaman istemedim. 3 yıl dile kolay. Onun kariyerinin zedelenmesini ve benim yüzümden sıkıntı çekmesini istemiyorum. Bu yüzden ondan biraz zaman istedim, ayrılmak hiç istemiyorum ama buna mecbur hissediyorum kendimi. Çünkü aşamadığımız engeller var. Benim açımdan hiç bir sorun yok, onun için yapmak zorundayım, onu düşünmek zorundayım.

Ama hiç bir zaman unutmayacağım, unutmadım, unutamıyorum! Adıma şarkılar, şiirler yazmış bir adamı nasıl unutabilirim ki?

Ne olacak böyle? Benim için mesleğini bile bırakmak istiyor, gidelim buralardan diyor. Evlilik teklifi etti, sırf şu iki sorun yüzünden kabul edemedim. Şimdi ne yapacağım?

Tüm yaşanmışlıkları kalbime atıp ayrılarak hayatımın sonuna kadar mutsuz bir şekilde yaşamalı mıyım, yoksa herşeyi göze olarak devam mı etmeliyim?

Evet şimdi yapacak tek şey var. Gitmek. Herşeyi geride bırakıp gitmek. Koşarak kaçıyorum, sevmeyi hatırlamak canımı yakıyor. Yarın Milano yolcusuyum.

Elveda İstanbul, elveda Türkiye, elveda tüm yaşanmışlıklarımın anlamı olan adam. Seni hep çok seveceğim. Ben onu seviyorum. Çok seviyorum. Onun sevgisinden de şüphem yok ama şartlar çok acımasız..

Lütfen bana önyargılı davranmayın, bir gün gerçekten aşık olduğunuzda beni anlayacaksınız. Bir de siz üzmeyin.