Bir Erkek Çok Severse Ne Olur? Aşık Bir Erkeğin Yaşam Hikayesi.

Bunu tamamen kendi hayat hikayemden anlatacağım.

O'nu sevmeye 5 yıl önce başladım. İlk başlarda hoşlantı idi. Aradan 1 sene geçtikten sonra ona sıkıca aşık olmaya başladım. Artık aşk ile hoşlantının birbirinden farklı kavramlar olduğunu anlamıştım. Ben de liseyi yaşadığım yerden 100 km uzakta bir okulda yatılı okumaya başladım. Aradan günler, haftalar, aylar geçti. Sanki O'nu unutmuştum. Onunla evim arasında 200 metre kadar mesafe var. Ben her hafta sonu eve gelirdim. O günler, haftalar, ayların ardından O'nu görünce tekrar O'na olan sevgim alevlenirdi. Bu öyle bir duydu idi ki öncesinde sevdiğinden daha fazla sevmeye ve özlemeye başlıyordun. Lise bittikten sonra o üniversiteye gitti. Benden 812 km uzağa, Ankara'ya. Ben ise ikinci sene hazırlandım fakat benim Ankara'ya gitmem mümkün değildi.

O'na karşı hissettiğim duygular karışıktı.

O'nu seviyordum ama bu sevginin sıradan bir sevgi olmadığını da biliyordum. Bir insanı sevme sebebiniz ne olabilir ki ? Gözleri güzel olduğu için, fiziği güzel olduğu için, gülüşü güzel olduğu için mi ? Hani seven adama demezler mi ''ne buldun bu kıza ?'' diye. İşte benim ona beslediğim duygu bunun cevabını veremez. Çünkü ben O'nu sebepsiz sevdim. O'nu bütünüyle sevdim. Bir insan neden annesini sever ? O'nu yetiştirip büyüttüğü için mi yoksa annesi olduğu için mi ? Elbette çocuğunun üzerinde emeğin etkisi büyük fakat insan annesine doğuştan bir duygu ile bağlıdır. Doğuştan annesi ile arasında bir sevgi bağı vardır insanın. İşte benim de O'na bağlı olmam bundan farksızdır. Burada O'nu annemden daha çok sevdiğimi iddia etmiyorum, O'nu sebepsiz yere sevdiğimi anlatmaya çalışıyorum.

Onunla hiç sohbet etme fırsatım olmuyordu. Çünkü birbirimizi pek görmüyorduk. O'nun bana gülümsemesi beni öylesine mutlu ediyordu ki, yüzümdeki tebessümü para verip sevindirdiğiniz bir çocuğun yüzündekiyle eş tutabilirsiniz.

En çok O'nu hayal ettim.

O'nunla ilgili çok değişik ve farklı hayaller kurdum. Kahramanca O'nu kurtarışımı, düğünümüzü ve kalbimi titreten o güzel gülüşünü hayal ettim. O'nun o beyaz tenini, yeşil iri gözlerini hayal ettim. Bu nedenledir ki belkide 100'den fazla rüyama girmiştir.

Peki benim neyim var ?

Ben öz güveni yüksek, utangaç olmayan biriydim. Ben birçok kız tarafından beğenilmiştim. Fakat benim sevdiğim tek bir kişi vardı. O'nun hatırına yolda yürürken hiçbir kıza bile bakmadım. Bir kızla göz göze gelsem sanki O'nu aldatıyorum hissine kapılırdım.

Ben duygusal bir erkek sayılmam. Fakat O'nun için çok kez gözyaşı döktüm. Benim en güçsüz olduğum zamanlardı. Ağlayacağım zaman odama çekilir bir çocuk gibi hıçkıra hıçkıra ağlardım. Burun akıntım yüzüme ve yerlere bulaşırdı. Ağlayacağım zaman tenha bir yolda yürür ağlardım. Herkesten uzak, kendi içimde... Hıçkırık seslerimi işiten bir insan yoktu. İçimi bilen bir insan yoktu. Ne kadar çok sevdiğimi bilen bir insan yoktu.

O'na karşı çok güçsüzdüm.

Ben ki cesareti ve öz güveni yüksek olan. Ama gel gör ki ona karşı hiçbiri yok. O'na söyleyemiyordum çünkü kaybetme korkum vardı. Eğitimimi bile O'na göre ayarlamıştım. Yaşımı kısaca her şeyi O'na göre ayarladım. Planımı kurdum. Uygun bir vakti bulduğumda ve duygusal donanımımı kaptığımda karşısına çıkıp O'na söyleyecektim ne kadar çok sevdiğimi. Fakat beni durduran bir şey var. İçimde hep bir şüphe vardı acaba sevgilisi mi var diye. İçimde, O'nun kabul edip etmemesi değil de, sevgilisinin olup olmaması noktasında büyük bir ukte vardı.

Hayatımda hiç bu kadar üzülmemiştim.

O'nun kuzeni benim arkadaşım olur. Arkadaşların evinde toplanırken kuzeni de orada idi. Kuzeninin telefonunu karıştırdığımda O'nunla ilgili bir iki fotoğrafa denk geldim. Bir Whatsapp duvar kağıdı. Duvar kağıdında O ve başka bir erkeğin fotoğrafı vardı. Yan yanaydılar, samimiydiler. Bir whatsapp grubuydu. Grubun üst kısmında görünen isimlerde ''Mustafa'' ve ''Alimm'' yazıyordu. Orada görünen ismin telefon rehberinde kayıt etme şekliyle aynı olduğunu biliyordum. Ben o manzarayı gördüğümde yıkıldım. Telefonun alt sekmelerini kapattıktan sonra evden çıktım. Ortada bir emek vardı. Sevgi emeği. Yürürken; 5 yıl ki duyulan özlem, sevgi, saygı, sadakat kısaca aşkın içerisinde harmanlaşmış bütün duyguların sadece 2 dakikada çöpe gittiğini anladım. Yapılan planlar, O'nun için katedilen mesafeler, bunca hayaller ve rüyalar. Hepsi 2 dakikada çöpe gitti. 5 yıl ki duygularım 2 dakikada çöp oldu. Bu beni çok üzdü.

Takıntım vardı.

Bundan birkaç ay önce içimde bir takıntı oluşmaya başladı. Geçmişte sevgilisi olmuş bir kişiyle asla evlenmeyecektim. Takıntım bu olaydan birkaç ay önce başlamıştı. Ama neden ? Kuzenine O'nun sevgilisinin olup olmadığını sorduğumda ''bilmiyorum'' cevabını aldım. İçimde bir ukte daha saklamaya başladım. Hayatım hep belirsizlikle doluydu. En azından kesin olarak bilsem durumu kabullenip unutma yoluna gideceğim. Fakat ortada kesin bir bilgi yok. Bu durumda sevgilisi olabilir de olmayabilir de. Bu durumda bana yine beklemek düşüyor fakat ben artık beklemek istemiyorum. Ben O'nu hayatımdan tamamen çıkarmak istiyorum. Fakat ne kadar denediysem olmuyor. Kesin bir sonuca gidecekken ortaya sürekli belirsizlikler çıkıyor. Sanki birisi beni sınıyor.

Bekliyorum.

Whatsapp fotoğrafını dün gördüm. Hala emin değilim. Gene zihnimden ve kalbimden çıkaramayacağım. Bazen O'na olan duygularını dök kağıda O'na ver diyorum. Fakat hiç muhabbeti olmayan bir insanın karşısına çıkıp aşk mektubunu vermek çok şaşılası bir durum. Elim kolum bağlı, ne yapacağım konusunda en ufak bir fikrim bile yok.

Ben O'nun ilki olmayı isterdim. O'nunla evlenmeyi isterdim. Sadece evlenmeyi değil, öldükten sonra bile cennette sadece onunla yaşamayı arzulardım. O'na olan sevgimi anlatmada kelimeler kifayetsiz kalır. Benim O'nu ne kadar çok sevdiğimi başkalarının anlaması için, kalbimin o kişide olması gerekir. Hala bekliyorum, elim kolum bağlı. O'nu sevmek her ne kadar acı verse de, bir o kadar güzeldi.

Kendi duygularımı sizinle paylaşmak istedim. İnsan içinde biriktirince dayanamıyor, konuşmak istiyor. Duygularını kelimelerle ve göz yaşlarıyla boşaltmak istiyor. Bu arada O'nun ismi de Eda. Sanırım bu isim hayallerimden öteye geçemeyecek.