Mesafe Engel Mi, Yoksa Değil Mi?

O... Yüz yüze hiç görmediğim fakat anlam veremediğim şekilde bağ kurduğum biri.

Malatya'da, memleketimde yaşayan, tanışmamız tamamen internet üzerinden tesadüfen gerçekleşen biri. Yani tesadüften kastım bir anda düşmedi karşıma. Bir makale yazmıştım. Oda bir dertten müzdaripmiş o aralar. Makaleyi okuduktan sonra herhalde benimle dertleşebileceğini düşündüğü için yorum atarak konuşmak istediğini belirtmişti.

Konuşmaya başladığımız ilk zamanlarda ki rolüm tam olarak onun derdini dinleyen, ona akıl vermeye çalışan bir tiplemeydi. İlerleyen zamanlarda çok sık konuşmaya, dertleşmekten ziyade flört etmeye başladık. Daha sonra daha da yakınlaştık. Fotoğraflar, videolar derken aramızda ismini koymadığımız bir ilişki başlamıştı. Geceleri, gün içi fark etmeden konuşuyorduk. Fakat kafamda beni ondan uzak tutan, ara sıra fazla baskın çıkıp onunla konuşmama engel olan bir düşünce vardı.

Uzakta olmuş olması, ailesinin baskıcı olması ki doğuya göre normal aslında, aramızda ki ilişkinin fazla ileriye gidemeyeceğine dair sinyaller veriyordu.

Yani geleceğe yönelik baktığımda evet biz olabilirdik ama o Malatya'da yaşıyordu, bense Türkiye'nin diğer bir ucu Tekirdağ'da. Aramızda yaklaşık 1500 kilometre vardı. Öyle hadi diyerek görüşebileceğiniz bir mesafe de değil. O daha öğrenci. Tıpkı benim gibi. Maddi imkanlar desen zaten az. Malatya'ya gitsem bile benimle en fazla 1-2 saat görüşebilecek türden biri. Yani tüm bu sorunlar aramızda bir mesafe oluşmasına engel oluyor. Onunla konuşmayalı en son ne kadar oldu hatırlamıyorum. Ama rahat 2.5 ay olmuştur diyebilirim. 2.5 aydır bir kelime etmedik. Zaten son zamanlarımız da tek yaptığımız telefonda konuşmaktı. Onunla saatlerce konuşuyor, yanımda olsa sarılacağımı, koklayacağımı, yaramazlık yapacağımı söylüyordum.

Muhabbetimiz çok güzel gidiyordu ama hiçbir zaman bir neticeye varamayacak olması beni çileden çıkartıyordu.

Hiç sevgilim olmamıştı ve ilk olacak kişininde bu kadar uzakta olmasını istemiyordum.

İçten içe onunla bir olmak istiyordum. Mantığımı öne koyup aramıza 3. defa mesafe koydum. Bu durumu tam 2 kez yaşamıştık. 3. de olmuştu ve her seferinde olmayacağına dair söz vermiştim. Ne adamım ama. Sözümü dahi tutamamıştım. O bana karşı çok ciddi düşünüyordu. Anneannesine falan bahsetmişti benden.

Dertleşiyorduk. Ailesi ile ilgili çoğu şeyi anlatıyordu.

Aramızda özel bir durum kalmamıştı. Daha bu kadar mesafeye rağmen. Yinede yapamadım. Bu zorluklar bana göre değildi. Aşk inanılmaz bir şeydi, her ne kadar ona aşık olmasam da olacağımı biliyordum. Ona yakınlaştığımda kendimi kaptıracağımı, eli elime deydiğinde kalbimin onun için atacağını biliyordum. Ama yapamadım işte. Sürekli uzak olacak olması, görüşemeyecek olmamız beni sürekli geri itti. Sürekli ondan soğumama sebep oldu.

Bazen geceleri aklıma geliyor. Malatya'ya gittiğimi, onunla buluştuğumu hayal ediyorum.

Bir gelecek hayal ediyorum. Ama hayal sadece. Kendimi fazla kaptırmamak için hayalleri bile kısa kesiyorum. Keşke aramızda mesafe olmasaydı, ona yakın olsaydım. Sarılıp kollarında uyusaydım diyorum. Lanet olsun ki hayat bazen gülüyor, ama bu dalga geçmek içinse aldığınız darbe canınızı acıtıyor. Evet, onunla olan hayallerim ve isteklerim darbe üstüne darbe aldı ve kalbim değil mantığım kazandı. Hala ona yazmak, konuşmak istiyorum ama yapmayacağım. Bu yazın sonunda memlekete gidersem eğer onunla buluşma fırsatımı kullanmak istiyorum. Tabi gelecek mi onu bilemem. Belkide benden nefret etmiştir. Haklıdır da. Söz verip tutmayıp duyguları ile oynadım. Bir gece önce onu gözlerinin önünde büyüten adam telefon kapandıktan sonra yeni bir sabaha kalktığında bastıran o düşünceleri yenemeyip tekrar bağlarını koparmıştı sonuçta.

Eğer bu yazıyı okuyorsa oda, beni anlamasını bekliyorum. İsterse hakkını helal etmesin. Ama ona ulaşmam bu kadar zor olmasaydı gerçekten ilişki fırsatını elimden kaçırmaz, kaçırmayı geçtim sonuna kadar kovalardım.

İlişkilerinizin kıymetini bilin. Yanınızda size değer veren, seviyorum dediğinde gözlerinin içi parlayan o kızları üzmeyin. Sevmek, aşk, ciddi şeyler. İlk kez kendimi şanslı hissettim. Onda da yanlış hissetmişim.

Şans değil, hüsrandı...