Mem û Zîn Gibi Karşıklı Olsaydı Aşkımız, Ayrılık Bile Acıtmazdı

Bir zaza erkeğine aşık oldum. Bana bir kaç yıl önce bir zazayla ilişkin olacak deseler inanmazdım. Milli duygularına son derece bağlı bir kızdım ama o benim bütün tabularımı yıktı ve bana insancıl duygular verdi.O dinlediğim şarkılar bir anda zazaca ve kürtçeye döndü.

Ön yargılarım aşka dönüştü...

Onun dilini öğrenmeye çalıştım, onun geleneklerini merak ettim. Dilini, milletini araştırdım. Aramızda ki 9 yaş gözüme gözükmedi. Emin olduğum tek şey ona başta duyduğum hayranlığın yerini aşkın almasıydı. O benim için öyle bir adam haline geldi ki.. Ona şiirler yazmaya başladım. Hayatımda ilk kez aşkın ne olduğunu, nasıl olduğunu iliklerime kadar hissettim.Sonra kendime 'İnsan bu hayatta hiç bir şey için büyük konuşmamalıymış' dedim :)

Benim için masal gibi gelen bu aşkım mutlu sonla bitmedi maalesef.

Aramızda ki yaş farkı, benim okul durumum ve ailesel sebepler kopardı onu benden.. Benim için bunların hiçbiri sorun değildi. Hatta öyle ki, dünyaya bir daha gelsem yine o adamı seçerdim.Ama o, benim onu sevdiğim gibi sevmedi ne yazık ki. Sevmemiş ki, bu sebepler onu korkutmuş ve ayırmış beni ondan..

Hayatın acımasız darbesi bu sanırım. Aşkın tek taraflı olması.

Ayrıldık ve 3 ay oldu. Onun, benim aşkıma olan nankörlüğü beni çok kızdırdı ve kötü bir şekilde ayrıldık. Numarasını değiştirdi ve aylardır ne aradı ne de iyimiyim diye merak etti...

Onun için kendimi bambaşka bir insan haline getirip, birçok şey için fedakarlık yapan ben, terk edildim.. Olsun.. Ben ona çok kızsam da yine de o benim en güzel hatıralarım, en güzel aşkım, en güzel amacım...

Onu hala uzaktan da olsa takip ediyorum ama yaklaşamıyorum. Her gece rüyalarımda. Orada ona dokunup,sarılıp, öpebiliyorum..

Belki bir Mem û Zîn aşkı gibi karşılıklı olamadı ama ben ona benzetiyorum bu aşkı.

Sonu ayrılıkla biten.