Sol Yanımın Sahibi Olan Adam

Merhaba Kscanlar, bu benim ilk bencem olacak :) Başımdan geçenleri hissettiklerimi sizlere anlatmak istiyorum umarım beğenirsiniz :)

Lise 3. sınıfın başlarındayım aylardan Kasım. O zamanlar yakın bir arkadaşımın tanıdığı biriydi sürekli bana o çocuktan bahsederdi. En sonunda sosyal medya üzerinden o çocuğu takip etmeye başladım. Ve sonra o da beni takip etti. Bir süre böyle takipleştik. İlk mesaj geldi sonunda...

Konuşmalarımız devam etti iyi bir sohbetin içinde bulduk birbirimizi. O zamanın şartlarında yeni taşındığımızdan internet yoktu evimizde pek fazla konuşamıyorduk haliyle. Yaklaşık 1 ay kadar birbirimizi bu az konuşmalara rağmen tanımaya başladık. Her şey güzel gidiyordu. Doğum günü yaklaşmıştı bir şeyler yapma ihtiyacında hissediyordum kendimi. En azından onun yüzünü gülümsetebilecek güzel bir doğum günü mesajı.

Onda bir şey vardı, tarifsiz bir huzur sanki..

Doğum gününe 3 gün vardı ve evimizde hala internet bağlantısı yoktu, o gün ailece bir akrabamızın evine gitmiştik. Ben önceden yazdığım o doğum günü mesajını ona yollamaya karar verdim. Henüz erkendi 3 gün vardı ama doğum gününde olur da kutlayamazsam üzüntüsüyle erken kutlayayım dedim.

Ve yolladım mesajı.

Çok etkilenmiş, sevindiğini o konuşmalarından hissedebiliyordum. O gün aramızda elektriklenme dedikleri şeyden olmuştu sanırım. Birbirimizden olan hoşnutluğumuzu dile getiriyorduk sürekli. Ortada bir teklif yoktu ama çıkmaya başladık onun bana aşkım demesiyle :))

İlk sesini duyduğumda binlerce anlamsız his oluşmuştu içimde.

Zamanla daha da kaynaştık birbirimize. Hemen hemen her gün telefonda konuşuyor sürekli mesajlaşıyorduk. Birlikte çok güzel vakitler geçirdik, sohbetin dibine vurduk. Görmek istiyordum artık onu.

Evet aramızda mesafeler vardı. Ama bu hiç bir zaman sorun olmadı ilişkimizde. Yaklaşık 6 ay boyunca sesli ve mesajla iletişimimizi sürdürdük. Bir süre sonra da görüntülü konuşmaya başladık.

Bu zamana kadar fotoğraflarından sevdiğim, öptüğüm Adam'ı görüntülü konuşmada görmüştüm...

İlk başlar çekiniyorduk birbirimizden onca ay konuşmamıza rağmen görüntü açtığımız zamanlarda, utanma oluyordu az da olsa. Konuşurken dudaklarının o kıvrımı, kızdığı zamanlar kaşlarını kaldırıp bana bakması, kahkaha atarken gözlerinin içi gülmesi. o gülüşü beni benden almaya yetiyordu. Aşık olduğumu hissediyordum. Onu çok seviyordum. Birbirimizi çok seviyorduk.

Arada sırada kavga edip ayrılmalar yaşıyorduk ama 24 saat dolmadan hemen mesaj atıyorduk birbirimize.

Bir gün bir anda telefonum bozulmuştu dokunmatiği çalışmaz olmuştu. Aileme bozuk olduğunu söylemiştim yeni telefon almaya gidecektik. Hazırlandık evden 20 dakika kadar sonra çıkacağız. O an babam hattımı başka telefona takmamı söyledi. Korkarak taktım hattı. Daha takar takmaz onun mesajı geldi. Bizimkiler öğrenmişti artık çok zor günler geçirmiştim ama bir şekilde onunla gizli gizli konuşabiliyordum. Bilgisayarı 5 dakika açıp ona yazıp çıkıyordum.

Yılmamıştık, daha çok bağlanmıştık birbirimize.

Ailemin erkek arkadaşım olduğunu öğrenmesi ev içinde gerginlik yaratmıştı. Babam benimle eskisi gibi konuşmuyor ve samimiyet adına hiçbir şeyimiz yoktu. Ama zamanla o günler de geçti yeni bir telefon alındı bana ve her şey düzene girmeye başlıyordu.

Diğer yarım, yarim dediğim adam delicesine seviyorum seni.

Yoldan elele geçen, koklaşan sevgilileri gördükçe bir yanım buruk oluyordu ama onun gülüşü aklıma geldikçe salak salak sırıtıyordum bende. Bugünlerde geçecek sabır diyordum.

Ve 1 yılı birlikte geçirdik...

Artık gerçek anlamda bir buluşma olsun istiyordum. Otobüs ve uçak seferlerini taramaya başladım. Onun bulunduğu şehre gitmem benim açımdan aile sıkıntısı olduğu için zamanlama zor olurdu. Benim bulunduğum şehre gelmesi de onun açısından sıkıntı yaratacağı için o yüzden günübirlik İstanbul uçak biletlerine baktım ikimiz içinde en uygununu bulup ona söyledim

Nasıl bir heyecanım vardı geceleri uyuyamıyordum sevincimden. Onun kokusunu, ona sarıldığımı, gülüşünden öptüğümü hayal ettikçe yatağın içinde uyuyamıyor, dönüp duruyordum geceleri.

Düşünsenize o ilk buluşmanın sarılmanın hissini.

Sahi sarılmak nasıl bir şey özlemek kadar zor mu..

Ailesi ile görüşmesi gerektiğini söyledi. Ve birkaç gün sonra konuşurken ailesinin izin vermediklerini lise bitince daha uygun olduğunu söyledi. Üzülmüştüm ama ümidimi kaybetmedim hiçbir zaman...

Şimdilik yazabildiğim bu kadar eğer isterseniz devamını en kısa sürede yazmaya çalışacağım.

Hoşçakalın. Sevgiyle kalın :)