Yasak Olan Duygularım

Duygularım , engel olmak zorunda olduklarım...

Beni korkutuyorlar. En zoru yasak olması. Belki benim yaşıtım olsa böyle sorunlar olmayabilirdi. Ama maalesef sevmek bir anda oluyor. Seçemiyor insan. Üzülüyor ama değişen birşey olmayacak. Yapacak birşey de yok. Uzaklaş demekle olmuyor.

İnsanlara söylemek akıl vermek kolay tabi. Ama maalesef uygulamak o kadar kolay değil. Kalbim yerine beynimle hareket edebilsem belki daha rahat olurdu. Onun bana birkez gülümsemesi dahi gün boyu bana yetebilecek kadar güzel ve özel. Maddi şeyler o kadar önemli değil onun yanında. Önemli olan manevi olanlar...

Onunla 1 saat oturup yalnız muhabbet etmek bana 1 yıl yetebilir. Ama onu da kendimi de riske atamam. Onun ekmeği mesleği söz konusu benimse hayatım geleceğim. Korkuyorum ve Üzgünüm. Anneme bunu yapmamam gerek farkındayım ama kendime dur diyemiyorum.

Bir frenim yok. Başıma buyruk ve dik kafalıyım.

Her ne kadar yasak olsa dahi diretmek istiyorum. İleride keşke demek mutsuz olmak istemiyorum. Yaş farkınıda sorun etmiyorum. Onun yanımda olması bana yeter. İleride neler olacak bilmiyorum ama sabırsızlıkla bekliyorum. O, ben ve bizi merak ediyorum. Eğer biz diye birşey olursa tabi..