Sevgi O'na mı, Ben'e mi Bağlı?

Seviyorum, bilirsiniz işte hepiniz seviyorsunuz. İyi hoş da neden? Nasıl seviyorsunuz? Oksitosin, vazopresin, dopamin falan salgılıyorsunuz ,ondan bahsetmiyorum ya da karnınızda uçuşan kelebeklerden.

Benim hislerimi, sana olan sevgimin nedenini kazısan, tüm samimiyetimle söylüyorum, altından, en derinden; ne senin dillere destan güzelliğin, ne o güzel aklın, ne şu koca dağların sahibesi, yerin, yedi düvelin tanrıçası edan ve işven çıkar. Yaşadıklarımızı, hislerimizi, düz bir doğru değil de bir ağaç ve o ağacın dalları olarak düşünürsen ne demek istediğimi anlarsın.

Tohumu sen attın diye toprağa sahip değilsin, en fazla ağaç senin olur.

Yol yapacağız derler kökünden söker atarlar. İşte o ağacın kökü benim sana olan ve tamamiyle toprağa yani bana olan sevgim, aşkım, arzum, dürtüm ne dersen. O ağacın bir dalı gül yüzün, ötekisi yemek yiyişin, berideki gülüşün, yukardaki blöflerin restlerin ve falanların en son da filanların. (Fidan demedim.)

Sana olan aşkımın kökü bende. Onu şekillendirendi yaşadıklarımız.

O yüzden abartmayın. Eliniz açık oynayın. Bazen de yan yana sıkılmayı bilin. Belki vazgeçilmez olma güdüsüyle attığın her adımda içime saldığın korku olmasaydı tek dalı olan fakat daha yeşil bir ağacımız olacaktı.

Bu ağaç keşkelerle sulanmaz.

İyi ki'lerle hatırlanın.